Američke vlasti samo dale su saglasnost za odlazak Srba-dobrovoljaca koje organizovala “Narodna odbrana”

0
254
Foto: Facebook

U Beogradu je američka ambasada u zajednici sa fondacijom Halijard i univerzitetskom bibliotekom „Svetozar Marković“ otvorila tematsku izložbu o učešću američkih Srba (naročito naglašeno!) u redovima dobrovoljaca tokom Velikog rata, naravno na strani sila Antante!

Iako je otvaranje ovakve izložbe za svaku pohvalu, jer je tokom trajanja bravarove samovlasti takav projekat bio nezamisliv, pošto su Hrvati učestovali samo minimalno (jedna četa!) a Slovenci simbolično (jedanajst dobrovoljaca!), pa se nikako ne bi mogla eksploatisati lažna teza o bratstvu-jedinstvu još i tada! Ipak, i sada se vešto zaobilazi istina koja ne odgovara sadašnjoj nameni fondacije Halijard, da Srbima izbriše iz kolektivne svesti učinak zločinačkog bombardovanja 1999, godine, koje su bez odluke SB OUN poduzele vazdušne snage NATO saveza!

Zato je neophodno poznavati sledeće detalje, kako bi se jasnije sagledalo ono doba kada su Srbi iz Amerike, ali ne kao nekakvi “američki Srbi”, krenuli preko mora da oslobađaju svoju buduću zajedničku Otadžbinu sa vojnicima Srpske vojske na Solunskom frontu!

Organizatori ove dobrovoljačke akcije nisu bile tadašnje američke vlasti već rukovodioci srpskog patriotskog saveza „Narodna odbrana“ Mihajlo Pupin i Nikola Tesla, koji jesu bili američki građani sa državljanstvom, ali su samo organizovanje poduzeli u saradnji sa delegacijom vlade Kraljevine Srbije, u čijem sastavu je bio i pukovnik srpske vojske Milan Pribićević, jedan od četvorice uglednih banijskih Srba angažovanih na ostvarenju zajedničke države na razvalinama Dvojne monarhije! Američke vlasti dale su saglasnost za ovu akciju, i to je bilo sve od njih!

Veliki odziv Srba u Americi, koji su tada bili državljani ili carevine Austrije ili kraljevine Ugarske, ali ne i same Amerike, nije nikako rezultat nekakvog uticaja tadašnjih američkih vlasti, jer je sama Amerika još uvek bila neutralna u Velikom ratu, već svesti da je kucnuo čas da se zbace okupatorski lanci, i to oružanom borbom u redovima novoformirane Jugoslovenske divizije!

Da Vas podsetimo:  Srpski vojnik rame uz rame sa Afroamerikancem!

Većina tih mladih Srba nije služila vojsku u Austrougarskoj, i zato su prevoženi brodovima do tadašnje francuske luke Bizerte (Severna Afrika), gde je grupa srpskih oficira organizovala ubrzanu tromesečnu obuku sa oružjem, da bi potom položili zakletvu kralju Petru kao njegovi novoprimljeni podanici, koji će krenuti sa Solunskog fronta u septembru 1918.godine da oslobađaju buduću Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca!

Videći oduševljenje koje vlada među tim srpskim dobrovoljcima, čim su stupili u rat odlučili su američki generali da ne dozvole dalju akciju slanja srpskih dobrovoljaca na Solunski front, već su u redovima američke vojske slati na Zapadni front, uz obećanje da će tako brže steći pravo na američko državljanstvo, kao veterani u svojoj novoj postojbini!

Čisto da se zna motiv, jer ni američka vojska nije tada imala dovoljan broj obučenih vojnika pošto nije postojala stalna vojna obaveza, niti kadrovski rok, već profesionalna malobrojna vojska, koja je kao kvasac bila osnova za formiranje ratnih jedinica!

Srbi koji su tako dospeli u američku vojsku, stekli su zavidna priznanja i ratna odlikovanja na Zapadnom frontu, kao i sami srpski dobrovoljci koji su ratovali na Solunskom frontu, a jedina podrška od američke vlasti je bila mogućnost da se brodovima koji vraćaju američku vojsku posle primirja natrag preko okeana, besplatno prevezu kao saveznici!

Većina srpskih dobrovoljaca se odlučila za tu mogućnost, čak ni ne videvši svoje roditelje ili rođake, jer je srpska vlada postigla dogovor sa francuskom da njihovi brodovi iz Boke Kotorske prevezu te dobrovoljce do Tulona,otkuda su kretali američki transporzi!

Tamo u Americi, organizovano su prihvaćeni od aktivista „Narodne odbrane“ koje predvode Pupin i Tesla, a ne nekakvi američki senatori ili kongresmeni, kako se uvijeno sugeriše na samoj postavci! Šlag na tortu je lagarija, kako su ti američki dobrovoljci i nepostojeći dobrovoljci iz drugih savezničkih država (Rusija je izuzetak!), posle rata organizovali niz naselja u novooslobođenoj Otacbini, a istina je da je odlukom vlade Kraljevine SHS otkupljivana zemlja od veleposednika, stranih državljana koji su napuštali državu SHS, i ta zemlja je preko ministarstva odbrane Kraljevine SHS deljena dobrovoljcima, jer im je odlukom skupštine Kraljevine Srbije vveć 1914. godine garantovana zemlja, i to 5 hektara oranice, te materijal za gradnju kuće!

Da Vas podsetimo:  Junak koji je sam branio srpske topove da ne padnu u ruke neprijatelja!

Tako su i nastala kolonistička naselja u Banatu, Bačkoj, Zapadnoj Slavoniji, Kosmetu i Makedoniji, kao planski kordon patriota naspram onih novih suseda koji planiraju otimačinu te države, u datom povoljnom trenutku za njih!

Jedino američko učešće u tome je individualna pomoć nekadašnjih dobrovoljaca koji su u Americi uplaćivali priloge u fond „Narodne odbrane“, koji su potom upućivani odboru za kolonizaciju u Otadžbini, teško postradaloj u Velikom ratu, ali namernoj da nagradi one koji su svesno krenuli da daju svoj život za njen nastanak i opstanak!

Potomci tih srpskih dobrovoljaca biće aktivni učesnici u dva srpska antifašistička pokreta u okupiranoj Otadžbini u Drugom svetskom ratu, te će zato posle pobede partizanska vlast organizovati svoju kolonizaciju, uglavnom u Banat, Bačku i Baranju, ali na imanja proteranih „folksdojčera“ koji su u ratu bili većinski vojnici 7. SS Divizien „Printz Eugen“, čineći brojne ratne zločine nad srpskim civilima diljem Krajine, Hercegovine, Crne Gore, na Kosovu, u Zapadnoj Srbiji, te su kao zajednica proterani u Nemačku, kao što su proterani i iz Poljske i Čehoslovačke, opravdano!

Vladimir FROLOV
Izvor: Srpski Stav

POSTAVI ODGOVOR

Unesite Vaš komentar
Molimo unesite vaše ime