Iguman Sava Janjić: Sud svetlosti nad tamom

0
374
Iguman Sava Janjić / Foto: printscreen

Iguman manastira Visoki Dečani na Kosovu i Metohiji otac Sava Janjić u svojim objavama na društvenoj mreži Facebook redovno komentariše aktuelna zbivanja koja se tiču Crkve. U svojim jučerašnjim objavama podsetio je na njenu ulogu i osvrnuo se na smisao i značaj litija koje se masovno održavaju u crnogorskim gradovima. Prenosimo njegove objave u nastavku.

„Ovo što se dešava u Crnoj Gori višestruko nadilazi pitanje zakona. Zakon koji otvara put državnom preuzimanju imovine SPC samo je kulminacija višegodišnje politike zatiranja vekovima postojeće svesti u Crnoj Gori da biti Crnogorac i Srbin nije kontradiktorno niti ugrožava samostalnost Crne Gore.

Politika demontiranja vekovne srpske tradicije u Crnoj Gori, na kojoj su odrastale generacije pravoslavnih Crnogoraca i koju je negovala Crkva usmerena je suštinski ka marginalizaciji SPC otmici njenih svetinja i stvaranju tzv. Monteneginske crkve koju niko u hrišćanskom svetu ne priznaje.

Zato je odbrana svetinja, koja je izvela desetine hiljada ljudi na ulice u litije, ne samo protest protiv jednog bezumnog zakona, već izraz dubokog neslaganja sa višegodišnjom politikom nasilnog menjanja srpsko-crnogorskog pravoslavnog identiteta, kulture i jezika, menjanja narodnog DNК koda.

Crkva, naravno, ne može da se bavi politikom, menja i postavlja vlast, ali treba da bude i biće izuzetno važan katalizator demokratske svesti naroda koji treba na izborima da odluči da li hoće režim koji se guši u korupciji i zavađuje braću, destabilizuje zemlju i region kršenjem osnovnih verskih i ljudskih prava, ili vlast koja bi nastavila budućnost države na temeljima suverene Crne Gore Petrovića i radila na izgradnji Crne Gore slobodnih građana bez obzira na veru i naciju, ali koja ne bi bila zasnovana na antisrpskoj histeriji i progonu Crkve.“

Uz objavu stoji i fotografija Petra Petrovića Njegoša sa stihovima iz Gorskog vijenca.

Da Vas podsetimo:  Praziluk, nije za svakoga

„Litije u Crnoj Gori su fenomen u današnjem demokratskom društvu. S jedne strane one su izraz jedne duboke liturgijske svesti o narodu koji nadilazi etnos i projavljuje se kao narod Božiji tj. Crkva, ali s druge strane u političkom kontekstu litije se mogu uporediti sa mirnim šetnjama velikih boraca za ljudska prava kao što je Martin Luter Кing i drugi. Posebno je zanimljivo da u litijama učestvuju pripadnici raznih partija, ne samo opozicionih već i vladajuće partije, ali ne kao članovi partije sa političkom agendom, već kao vernici Crkve u kojoj su kršteni, venčani i koju doživljavaju kao svoju. Nije retko da se litijama pridružuju i oni koji nisu pravoslavne vere i oni koji čak nisu ni kršteni jer osećaju da su one izraz protesta protiv nepravde na jedan miran i civilizovan način.

Predsednik Republike se prezrivo i arogantno poneo prema učesnicima litija nazvavši ih ludacima. Time se samo pokazalo ogoljeno lice tzv. demokratije u Crnoj Gori koja počiva na dugogodišnjoj korupciji, nepotizmu, porodičnim vezama. Jedino što je režimu obezbeđivalo do sada opstanak jeste vešta igra njegovih vođa da se pod plaštom evro-atlantskih integracija dodvore EU i SAD i izbegnu kritiku, iako je zapadna štampa već uveliko pisala o korupciji u Crnoj Gori, a njihovim obaveštajnim krugovima poznati su svi kompromitujući detalji o funkcionisanju vlasti, sudstva, izbornom procesu, potkupljivanjima i čitavom nizu zloupotreba. Režim je opstajao zahvaljujući tome što se predstavljao Zapadu kao jedini čuvar evro-atlantskih interesa. Ali u Crnoj Gori postoje ljudi koji demokratiju i evropsku budućnost ne vide u anti-srpskoj histeriji i mržnji, već u regionalnoj saradnji i unapređenju međunacionalnih odnosa.

Naša Crkva stoga nema za cilj ni da podrži ni da ruši režim jer to nije posao Crkve, ali i te kako ima zadatak da upornim i sve masovnijim litijama i objedinjavanjem građana na što široj osnovi, mirno, uz pesmu i molitvu ubrza proces osvešćenja naroda u Crnoj Gori i povratak društva u okvire koji garantuju vladavinu prava i zakona. Svaka upotreba sile od strane režima ili provokacije biće jasan pokazatelj da vlasti u Podgorici ne žele da istina o njima izađe na videlo, a litijama i vaskrsenjem narodne slobode, zajedništva i entuzijazma upravo se to dešava, svojevrsni sud svetlosti nad tamom. Setimo se u tom kontekstu evanđelskih reči iz Evanđelja po Jovanu 3,19-20:
‘A ovo je sud što je svjetlost došla na svijet, a ljudi više zavolješe tamu negoli svjetlost; jer njihova djela bijahu zla.
Jer svaki koji čini zlo mrzi svjetlost i ne ide ka svjetlosti, da se ne razotkriju djela njegova, jer su zla.’“

Da Vas podsetimo:  Tužni Hepi
Izvor: P-portal.net

POSTAVI ODGOVOR

Unesite Vaš komentar
Molimo unesite vaše ime