Tragom jedne karte

0
681
Kitchin anville karta

U vremenu surovog otimanja Kosova i Metohije valja se prisjetiti čija je bila zemlja Albanija koja je odlukom velikih sila nastala 1912. godine, te je uz svesrdno majstorstvo Austrougarske, Vatikana i Velike Britanije napravljena i albanska nacija.

Bez ikakvih dokaza materijalne kulture, spomenika, knjiga, zapisa, arheoloških iskopina i dr. oni se vrlo vješto svijetu prikazuju kao Iliri i starosjedioci.

Koliko je velik raskorak između njihovih želja i realnosti govori i primjer arheološkog nalazišta ilirske kulture Kamenice na jugoistoku Albanije. Te tumuluse sami današnji Albanci zovu Tuma e Kamenicës.

Na karti Evrope kartografa i kraljevskoga hidrografa Thomas Kitchin-a (1719 -1784) sa mnogim dopunama i poboljšanjima od strane Jean Baptiste Bourguignon d’Anville-a (1697-1782) izdatoj na svijet 12. maja 1795. (objavili Laurie & Whittle) vidimo dva Beograda na prostoru današnje Albanije. Tu se nalazi i Albaton/Albutono (po kompoziciji liči na Balaton koji je nesumnjivo srpski toponim – jezero u današnjoj Mađarskoj, a imamo npr. Blato kako se nekada zvalo Skadarsko Jezero itd.) koji je današnji Elbasan. I njemu je korijen imena alba-belo (dobijen metatezom: manastir-namastir, sav-vas itd).

U žitiju srpskog kralja svetog Jovana Vladimira se kaže:
„Sej svjati slavni knjaz i doblestveni mučenik Joan Vladimir, vozrasta ot blagočestivago i vladjetelnago korene, vo gradje Bjelgradje (Albiji) prvjevšago vladjenije i vsjem Ilirikom i Dalmacijeju vladičestvovaše“.

Taj grad je današnji Berat, na karti Beligrad ispod Albatona/Elbasana.

Na ovome mjestu kratko podsjećanje (važno za nastavak teksta) da je manastir Tavna/Tamna u Republici Srpskoj upravo zadužbina svetoga Jovana Vladimira, docnije kralja Dragutina. Obnavljan je i od cara Lazara i carice Milice.

Da spomenemo i neke srpske autohtone toponime koji i danas postoje u Albaniji: Novosele, Borove, Zavalan, Kamenice, Drenova, Trstenik, Vernik, Strelce, Pestan, Voskopolje, Blace, Podgorje, Leska, Pogradec, Trebinje, Stravaj, Sus(š)ice, Orenje, Klenje, Krasta, Sopot, Kovačice, Radomire, Selipte, Luzni, Morine, Golaj, Dobrune, Selce, Zagore, Toplane, Rec, Dobrac, S(š)iroka, Karice, Velipolje, Patok, Rades, Divjake, Topolje, Kozare, Gradist, Kroja, Valona (Avalon) , Grabjan, Selence, Brataj, Drač, Leža(Lješ), Lukove, Njivice, Lesnice, Livađa, Maja Jezerce, Jablanica…

Da Vas podsetimo:  Šta zaista znači voleti svoj narod

I u susjednoj, današnjoj Grčkoj imamo toponime kao što su Njeguš, Zagora, Rođakinja i sl. što nam samo govori da su autohtoni stanovnici na toj teritoriji isto tako bili Srbi.

Tragajući za korijenima moje porodice naišao sam na neobičnu podudarnost toponima u Republici Srpskoj i BiH sa centralnom i južnom Albanijom. Našao sam i podudarnosti sa prezimenima. U srednjovjekovnim dokumentima su spominju prezimena kojih ima i u tadašnjoj Bosni a ima ih i danas u Albaniji. Karakteristično je prezime Rama koje se do danas sačuvalo u tragovima u Češkoj, Rusiji i današnjoj Albaniji.

Iz raznih istorijskih dokumenata znamo da se dio Bosne nazivao Ramom. Nalazimo nazive tipa Gornja Rama i sl. Danas postoji rijeka i par toponima sa istim imenom.

O mnogim seobama Srba mi znamo mnogo a o nekima ne znamo ništa. Recimo, istorijske hronike su zabilježile tri seobe Srba iz Bosne u Dalmaciju u periodu između 1375. i 1418. O tome su nam zapise ostavili dalmatinski providur A. Kontarini, mletački đeneral Petar Loredan, Lucije, i drugi… Kod Lucija(Lučića) nalazimo i zapise kako su ti doseljenici bili oduševljeno prihvaćeni od domorodaca, što nas upućuje da su to bili jednoplemenici. Iako su mletačke vlasti zabranjivale naseljavanje u gradovima uskoro su Srbi postali nezobilazni kako u poslovima tako i u vojsci. Loredan piše kako su pet hiljada novopridošlih porazili Mađare u jednom boju. Sav prostor Cetine, Splita, Trogira, Šibenika, Knina, Zadra i drugdje je bio naseljen tim Srbima iz Bosne. Po oslobođenju Dalmacije, Ljetopis iz 1390. bilježi da „kralь Stefanъ Tverdko bяše orudіe Božіяgo Promыsla radi utverždenія našeя svяtыя pravoslavnыя vьrы vъ našemъ otečestvіi“ te da je ponovo otvorio mnoge pravoslavne crkve koje Mlečići na prevaru uzeše.

Na žalost o vezama Albanije sa Bosnom (sličnost toponima i prezimena) se zna malo. Da li je postojala kakva seoba, u kojem je pravcu išla, rođačke veze, za sada meni ostaje nepoznato. Moje prezime se pominje u dokumentima srednjovjekovne Bosne, spominje se Tvrtkov velikaš Priboj Mistović. Potom isto prezime nalazim u Pogradecu (kasnije se bilježi i u Skadru) u današnjoj Albaniji. A blizu Pogradeca se nalazi selo Trebinje!?

Da Vas podsetimo:  Komarci i reklame

Ostaci Mistovića u Albaniji slave i danas Veliku Gospojinu (kao i iseljenici u SAD i Kanadi, kao i ostali na području Balkana-Huma).

U svakom slučaju svi ovi dokumenti i saznanja nam govore o tadašnjoj kompaktnosti srpskoga naroda. Nama i budućim generacijama predstoji i dalje duboko kopanje po pitanju ovih tema. Na žalost, u potonjih 200 godina ovdje je istorija ispolitizovana i krivotvorena, ali kao što kaže poslovica „Zaklela se zemlja raju da se tajne sve odaju“.
Zato bih na kraju pozvao sve koji znaju nešto više o ovoj temi, za koju sam lično vezan jer se tiču korijena moje porodice, da progovore o tome i iznesu na svjetlo dana svoja saznanja.

Da vas sve čuva dragi Bog.

P.S.
Srpskoj vlasti koja pregovara o statusu Kosmeta samo jedan mali savjet da se opomenu koncentracionih logora i 50 000 ubijenih Srba na Kosmetu od strane balista u toku drugog svjetskog rata.

Vojislav Mistović 

PODELI
Prethodni tekstSergejev rečnik
Sledeći tekstUmiranje stida

POSTAVI ODGOVOR

Unesite Vaš komentar
Molimo unesite vaše ime