Unezverena (izneverena) očekivanja

0
790

Dačićev najbolji prijatelj – Hašim Tači!

dacic-i-taciLondonski Ekonomist je pre desetak dana objavio članak koji bismo malo slobodnije mogli prevesti na srpski kao „Neočekivana očekivanja„. Zapravo, Ekonomist se, kobajagi, čudi kako je, na primer, Tomislav Nikolić obrnuo ćurak i od jednog „zagriženog nacionaliste koji je propagirao mržnju“ iznenada postao pitom i tolerantan čovek. Napominju da je takav bivši srpski nacionalista čak otišao na jevrejsku proslavu Hanuka (jev. ‘osvećenje’) početkom decembra i u beogradskoj sinagogi zapalio sveću. Tamo je čak održao i jedno „prigodno“ predavanja o „toleranciji“. Nikolić se, piše Ekonomist, privikava na ulogu „oca nacije“: „taj čovek ponekad daje neprimerene izjave, ali nikada ne preti.“

Kada je na izborima u maju pobedila Nikolićeva stranka, a potom, u julu mesecu i Ivica Dačić postao predsednik vlade, srpski nacionalisti su bili oduševljeni, liberali su bili prestrašeni, a ruski politički establišment je to pozdravio. Smatralo se da će se Srbija, nakon dugogodišnjeg rada na približavanju EU i NATO, sada okrenuti u suprotnom smeru.

Ipak, desilo se nešto neočekivano. Ivica Dačić, nekada portparol Slobodana Miloševića iz ratnih dana, iznenada je postao veoma pomirljiv. Dačićev najbolji prijatelj danas je Hašim Tači, premijer Kosova, čovek koji je izuzetno omražen u Srbiji.

Otkako je Kosovo 2008. godine proglasilo nezavisnost od Srbije mnogi srpski političari su se zaklinjali da to nikada neće priznati. U martu 2011. godine Evropska unija je pokrenula dijalog između Srbije i Kosova o „tehničkim pitanjima“. To je kasnije podignuto na politički nivo i došlo je napretka koji niko u startu nije očekivao. Rezultat toga je da je 10. decembra saobraćaj između Srbije i Kosova počeo da se reguliše preko graničnih prelaza.

Nacionalisti i Srpska pravoslavna crkva teško su pogođeni ovakvim razvojem događaja. Premijer Dačić (veoma hrabro) Srbima danas objašnjava da je Kosovo izgubljeno i da sada treba raditi na tome da se osigura budućnost srpskoj manjini na Kosovu. Prema njegovim rečima, samo njegova vlada, sa svojim nacionalističkim prošlošću, može to da uradi. Uostalom, Dačić podseća Srbe, kada je bio na vlasti 1999. godine sa gospodinom Miloševićem, oni su ušli u rat sa NATO alijansom zbog Kosova.

Da Vas podsetimo:  A za austrijsku gospodu dva miliona evra

Ekonomist dalje pominje Aleksandra Vučića, ministra odbrane i zamenika predsednika Nikolićeve stranke, koji je išao u posetu Nacionalnoj gardi Ohaja, koja obučava i pomaže srpsku armiju.  Kod kuće, Vučić se nalazi na čelu je jednog sveobuhvatnog antikorupcijskog pokreta. Rezultat toga je i hapšenje najpoznatijeg srpskog tajkuna Miroslava Miškovića i njegovog sina.

Evropska unija je 11. decembra odložila otpočinjanje formalnih razgovora o članstvu Srbije u EU. I pored toga, po rečima Milice Delević, predsednika parlamentarnog odbora za evropske integracije, polažu se nade da će ti razgovori otpočeti sledeće godine.

S druge strane, Ekonomist napominje, glavna srpska opoziciona partija, Demokratska stranka, prilično je šepava. Njen predsednik je omiljeni gradonačelnik Beograda Dragan Đilas. Ako želi da ostane na mestu gradonačelnika, a on kaže da želi, tada mora da ima podršku Dačićeve partije, koja je koalicioni partner na nivou grada. Takva pozicija onemogućava Đilasa da bude oštar i verodostojan kritičar vlade.


U nastavku prenosimo i originalan tekst iz Ekonomista, objavljen u tom listu 15. decembra 2012.


Confounding expectations

Serbia’s new government has made a good start

SERBIA’S leaders are not behaving as everyone expected they would. When Tomislav Nikolic, until 2008 a member of a hate-spewing extreme nationalist party, became president in May, and Ivica Dacic became prime minister in July, nationalists were ecstatic, liberals dismayed and Russia’s establishment smug. After the Serbian government had worked hard for years to join the European Union and get closer to NATO, everyone assumed this effort would go into reverse.

But the men in power are confounding expectations. On December 9th Mr Nikolic lit a candle in Belgrade’s synagogue for the Jewish festival of Hanukkah. In front of guests, including a leader of Serbia’s Muslims, the president gave a little homily about tolerance. A new political persona seems to be emerging. Unlike Boris Tadic, his predecessor, Mr Nikolic appears to be settling into the role of grandfather of the country: a man who sometimes makes embarrassing remarks, but not a threat.

Da Vas podsetimo:  Trijumf demokratije

Mr Dacic, a former spokesman for Slobodan Milosevic, Serbia’s wartime leader, is unexpectedly conciliatory too. His apparent new best friend is Hashim Thaci, the prime minister of Kosovo, who is a hate figure in Serbia. Kosovo declared independence from Serbia in 2008, and Serbia’s leaders have vowed never to recognise it.

In March 2011 the EU began a dialogue on technical matters between Serbia and Kosovo. It has moved to the political level and has made more progress than anyone expected. On December 10th traffic began moving over border crossings.

Nationalists and the Serbian Orthodox church are enraged by all this. Mr Dacic is (quite bravely) telling Serbs that Kosovo is lost and that a deal needs to be struck that secures the best possible future for Kosovo’s Serbian minority. According to Mr Dacic, only his government, with its nationalist credentials, can do it. After all, he reminds Serbs, when he was in power in 1999 with Mr Milosevic, they went to war with NATO over Kosovo.

Aleksandar Vucic, a former party deputy to Mr Nikolic, is another man of the moment. As defence minister he has been visiting the Ohio National Guard in America who train and help the Serbian army. Back home he is in charge of a big anti-corruption drive. On December 12th Miroslav Miskovic, Serbia’s best-known tycoon, and his son were arrested.

The EU put off the opening of formal membership talks with Serbia on December 11th. Even so, according to Milica Delevic, the head of the Serbian parliament’s EU committee, things are looking up for next year.

Da Vas podsetimo:  Na sigurnom putu za „evropski Bangladeš“

Meanwhile Serbia’s main opposition party, the Democratic Party, is hobbled. Its new leader is Dragan Djilas, the popular mayor of Belgrade. If he wants to stay mayor, which he says he does, he needs the support of Mr Dacic’s party, a coalition partner in the capital. This makes it hard also to be the government’s toughest and most credible critic.

POSTAVI ODGOVOR

Unesite Vaš komentar
Molimo unesite vaše ime