Za četiri meseca partizani su streljali najmanje 60.000 građana Srbije…

3
392
Foto: printscreen

Od septembra 1944. godine do februara 1945. partizani su streljali čak 59.554 građanina Srbije. Toliko ih je popisano, a veruje se da je taj broj i mnogo veći.

Na prostoru Kraljeve česme u Lisičjem potoku sutra će biti održan komemorativni skup u čast svim žrtvama komunističkog režima.

Šta pokazuje dokumentacija Ozne, kako su se posle rata gubile glave bez sudske presude, ko je naredio masovna streljanja, koliko je neobeleženih grobnica u Srbiji, samo su neka od pitanja na koja su u „Jutru“ odgovarali istoričari Srđan Cvetković iz Instituta za savremenu istoriju i Dejan Ristić.

Na više od 200 lokacija nalaze se grobnice sa gotovo više od 60.000 streljanih, ubijeni su za samo četiri meseca bez sudske presude.

„Ovde je reč o popisanim ljudima koji su ubijeni na različite načine u vremenu posle 12. septembra 1944. godine. Njih 33.000 su likvidirani bez ikakvog suda. Njih je ubila služba bezbednosti. Ovde se govori samo o popisanim ljudima, ostatak je stradao što sudskim presudama, što po logorima. Pre svega se radi o civilima, folksdojčerima…“, rekao je Cvetković.

Kaže da dokumentacija nije kompletna i da na primer, nedostaje ona za grad Beograd o broju ubijenih.

Na pitanje da li je Josip Broz Tito naredio ubijanja bez sudske presude, Ristić je rekao:

„Ukoliko tražimo dokument sa Titovim potpisom koji naređuje masovno streljanje, takvog dokumenta nema, niti bi on tako nešto potpisao“.

Izvor: intermagazin.rs

3 KOMENTARA

  1. http://www.novinar.de/2009/07/26/sporazum-ustasa-i-komunista-iz-1935-godine.html
    Sporazum ustaša i komunista iz 1935 godine SPORAZUM

    1) Vođstvo hrvatskog narodnog oslobodilačkog ustaškog pokreta s jedne strane i vođstvo komunističke stranke s drugs strane svesni su težine svoga položaja koji dolazi od zajedničkog neprijatelja, svake jugoslovenske vlade i srpskog naroda kao nosioca srpske hegemonije (nadmoćnost) i podržavaoca svakog režima koji sputava, smeta i tupi nade:

    a) kod hrvatskog naroda da će ikada doći čas oslobođenja ispod srpskog jarma,

    b) kod komunističkih masa da traže saveznike u rušenju postojećeg stanja, ma kakve poglede taj saveznik imao na poredak i formu države po postignutom uspehu.

    2) Vođstvo jugoslovenske komunističke stranke svijesne svoje uloge, priznaje da do komuniziranja Balkanskog poluostrva ne može doći dok se ne slomi kičma srpstvu i pravoslavlju, jer je poznato da su to dva faktora koja su omela prodiranju Osmanlija na Zapad i komunizma i Austrije na Istok. Sporazumni su da uništavanjem svega što je srpsko i pravoslavno utire se teren za komuniziranje Jugoslavije i Balkanskog poluostrava.

    Vođstvo hrvatskog oslobodilačkog ustaškog pokreta predoseća da bi bez promene postojećeg stanja hrvatski narod podlegao jugoslovenskoj lukavosti i srpskoj hegemoniji i nudi saradnju svima porobljenima Jugoslavije i komunističkoj stranci posebno, da ubrzaju tok događaja sredstvima i načinima prema uputima svoga vođstva.

    3) Vođstvo hrvatskog ustaškog pokreta obavezuje se da će sve štrajkaške demonstracije, manifestacije i sve razne izgrede koje izvode komunističke formacije potpomagati i u njima učestvovati. Vođstvo komuniegičke partije smatrajući hrvatski ustaški pokret jakim činiocem i pomagačem urušеnju postojećeg stanja, obećanje svaki podržak i potporu u ostvarivanju ustaških ideala.

    Vođstvo i jedne i druge strane obavezuje se da će izbegavati, sve svađe i zadevice između jednih i drugih; u napisima, ličnom razgovoru i itd…, a u slučajevima demonstracija, revolucija i ratova, jedne druge bez prigovora pomagati, naročito uništavanjem svega što je srpsko i pravoslavno, kao što je istaknuto u tačci dva ovog sporazuma.

    4) U slučaju lokalnih nesporazuma dužnost je lokalnog vođstva ustaškog pokreta i komunistrpke stranke da sve sukobe odnah likvidiraju, a svaka formacija o tome svoje starije jedinice obavjestnti. Neskladnost načelne naravi rešava vođstvo hrvatskog ustaškog pokreta i vođstvo jugoslovenske komunističke partije.

    CILJ

    Jugoslovenska komunnstička stranka kojoj je Zakon o zaštiti države od 1922. god., onemogućena akcija slobodnog kretanja i rada sa jedne, i vođstvo hrvatskog oslobodilačkog pokreta s druge strane, primaju na sebe zajednički i sporazumo DUŽNOST zajedničke borbe i međusobnog pomaganja u svakom slučaju potrebe do postignutog cilja: raspadanja jugoslovenske države i uništavanje svega što je srpsko i pravoslavno.

    Sremska Mitrovica, juni-lipanj 1935. godine

    Za komunistnčku stranku
    Moša Pijade, s.r.

    Za ustaški oslobod. hrv. pokret
    Dr. Mile Budak, s.r. advokat Original se nalazi: Vojno istorijski institut JNA, arhiva neprijateljskih jedinica Br. reg. 3/2; Kutija-116/1638

  2. Није у питању завист него Титова усмена директива: ,,Спискови, спискови и само спискови, пре него што се успоставе геађански судови. Стрељати не само оне који су против нас, већ и оне који би могли да се успротиве новом поретку.“ …и још: ,,Србија нема чему да се нада. Ми ћемо се у њој понашати као окупатори.“

POSTAVI ODGOVOR

Unesite Vaš komentar
Molimo unesite vaše ime