Na naslovnoj strani hrvatske knjige iz 2006. godine, autora Nevena Budaka i Tomislava Raukara, postavljena je fotografija freske Mihaila Vojislavljevića.
Ko je on zapravo i kakve veze ima sa Hrvatima?
Nikakve.
Apsolutno nikakve.
Mihailo Vojislavljević je prvi srpski kralj. Sve ostalo što se prikazuje kao njegova „hrvatska“ uloga je pokušaj krađe srpske istorije.
Vladao je od 1077. do 1081. godine i krunu je dobio sa zapada, iz Rima, od pape Grgura VII, baš kao što je kasnije krunisan i Stefan Prvovenčani (papa Honorije III). Sve priče da je Prvovenčani bio prvi srpski kralj su mit. Istina je jedna: srpska kraljevina postoji mnogo pre njega.
Mihailo je očuvao i učvrstio državu svoga oca, kneza Stefana Vojislava. Pod njegovom vlašću Srbija je objedinila gotovo sve srpske zemlje. On je držao ravnotežu među Vizantijom, Normanima i papstvom. Srbija je bila jaka, poštovana i nezavisna.
Ktitorski portret Mihaila Vojislavljevića nalazi se u crkvi svetog Mihaila u Stonu na Pelješcu, oko 1080. godine. Na njemu piše: „Τριβαλλών καί Σέρβων… αρχηγός“ – Vladar Tribala i Srba. Nikakve veze sa Hrvatima nema.
Ipak, vekovima kasnije, njegovo ime i delo se prisvajaju. Istorija se krade, Srbi se prepisuju, a ono što je srpsko predstavlja se kao hrvatsko. Uključivanje freske Mihaila kao da je njihov vladar nije slučajno. To je hladnokrvna i planska krađa naše istorije.
Rimski hroničar Jovan Skilica opisuje Mihaila kao priznatog vladara, snažnog i odlučnog.
On nije hrvatski kralj.
On nije tuđa istorija.
On je temelj srpske kraljevine.
Sve što dolazi posle njega nije početak, već nastavak njegovog dela. Srpska kraljevina počinje s Mihailom, a ne sa Prvovenčanim.
Ovo je istina koju mnogi i danas ne žele da vide. Ali Srbi ne smeju da zaborave: svaka freska, svaka hronika, svaki papin potpis dokazuje da je Mihailo Vojislavljević naš, srpski kralj. Krađu naše istorije moramo razobličiti i imenovati pravim imenom. Istina se ne može krasti, a ime srpskog kralja mora se čuti.
Miloš Stojanović
