BLUD I RAZVRAT JOSIPA BROZA TITA – SVE NjEGOVE ŽENE, LjUBAVNICE I OSTAVLjENA VANBRAČNA DECA…
Kada se priča o Josip Broz Titu, jasno je da se radi o čoveku sa ne samo izopačenim sistemom vrednosti već i doslovno o teškom duševno bolesnom slučaju. U skladu sa tom spoznajom ide i njegova „ljubavna“ životna priča koja se svodila na obgrlaćenje maloletnica i višestruko mlađih devojaka, menjanje ljubavnica i pravljenje vanbračne dece o kojoj se niko nije brinuo. Potvrđeno je da je imao najamnje 4 braka, a ovo je njegov put bluda i razvrata:
– Sa Pelagijom Belousovom ulazi u vezu kada je imala 13 godina, dok ju je venčao i napravio dete kada je napunila 14 godina. Napušta i nju i dete Žarka koji postaje delikvent o kom se niko nije brinuo, dok Pelagiju prokazuje partiji i ona završava na višegodišnjoj robiji.
– Sa 44 godine se ženi duplo mlađom Anom Kunih koja je imala 22 godine. Kada su krenule Staljinove čiste, Broz i nju cinkari partiji, a oni je streljaju tek godinu dana nakon venčanja.
– On se tada već viđao sa ljubavnicom bogatom Hertom Has sa kojom nije ozvaničio brak ali jeste vanbračnu zajednicu. Nakon što su dobili sina Mišu ostavljaju ga u sirotišu kad je bio beba, a Tito nju zbog sledeće ljubavnice.
– Na frontu ulazi u vezu sa sekretaricom Davorjankom Paunović koja je bila poznata po svojoj niskoj moralnosti u komunističkoj partiji. Od nje je bio stariji 30 godina. Ona ubrzo umire, a Broz napušta zajedničkog sina Slavišu.
– Kada se činilo da ne može više, on ponovo pomera granicu u godinama i venčava se sa 32 godine mlađom Jovankom koju potom kada je prestala da mu odgovara doslovno stavlja u kućni pritvor i prekida gotovo sve kontakte.
Od zvanično nepotvrđenih ljubavnica i supruga u raznim dokumentima pominje ukupno 20 žena i sa njima 19 vanbračne dece od kojih je svako ostavio i napustio i to najčešće odmah nakon rođenja. Među svima njima bilo je maloletnica poput Pelagije ali i višestruko mlađih po 20, 30 pa i više godina u trenutku stupanja u „ljubavni“ odnos. Jasno je da se ne radi samo o čoveku izopačenih vrednosti već i o duševnom pacijentu koji bi po današnjim merilima morao biti iz sigurnosnih razloga sklonjen od društvenog domašaja.
Izvor: Princip
