- Srbija je od 1991. godine izgubila čak 963.000 stanovnika među kojima je skoro 30 odsto inženjera koji su napustili zemlju, što predstavlja veliki gubitak za BDP, izjavio je predstavnik za Srbiju i Zapadni Balkan Međunarodne finansijske korporacije (IFC) Bodin Bulatović na 33. Kopaonik biznis forumu 2026. godine!
- Godine 2052. godine imaćemo samo 5,2 miliona stanovnika. Bićemo prosečno stariji za dve do tri godine. Prosečna starost stanovništva biće 46,4 godine. Polovina stanovništva živeće u Beogradu, Nišu, Novom Sadu, Kragujevcu, Novom Pazaru!
- Između dva poslednja popisa, 2011. i 2022. godine, broj stanovnika u Srbiji smanjen je za više od pola miliona. Srbija godišnje gubi grad veličine Kikinde, a broj stanovnika smanjen je za više od 660.000 u poslednjih 10 godina, pokazuju statistički podaci.
- RZS u Projekciji stanovništva Republike Srbije 2022 – 2052. godine navodi da će prema srednjem očekivanom scenariju, broj stanovnika 2052. godine biti 5.224.762, što predstavlja pad od oko 22 odsto u odnosu na 2022. godine;
Demografska slika buduće Srbije još je pesimističnija kada se u projekciju uvrsti podatak RZS da će 2052. godine broj dece do 14 godina biti dvostruko manji od broja osoba starijih od 65 godina, kojih će biti sve više! - Ravnomerni regionalni razvoj nije moguće rešiti bez stvarne regionalizacije. Sada imamo samo statističke regione i okruge koji su osnovani uredbom!
Srbija zbog demografske krize gubi 900 miliona evra godišnje: Kako se manji broj stanovnika odražava na ekonomiju? Srbija se suočava sa značajnim demografskim izazovima. Dolazi do povećanja nesklada između ponude i potražnje na tržištu rada. - Stručnjaci kažu da bi agrar Srbije uz novu politku i organizaciju sa novim kadrovima mogao svake godine da Srbiji da donese prihod od najmanje 90 milijardi evra, koliki je do sada bio bruto društveni proizvod Srbije! Početkom tog boljitka nadaju se proizvođači hrane kada počne primena nove Strategija razvoja poljoprivrede i ruralnog razvoja od 2026. do 2034. godine!
Promene na mapi Srbije!
U Srbiji sad ima 4.720 sela. Oko 1.200 njih je u fazi nestanka jer imaju manje od po 100 stanovnika na spavanju! Sela u Srbiji nestaju ali sad dolazi vreme za spasavanje i varošica, jer i one sve više liče na sela, odnosno kako to piše Ustavu, naseljena mesta. U oko 86 odsto naseljaenih mesta, odnosno sela, opada broj stanovnika. U selima, odnosno, naseljenim mestima Srbije, danas je prazno manje od 200.000 kuća! Od toga oko 50.000 nema ni naslednike, pa je teško utvrditi i vlasnike, kao bi se i one prodale, odnosno dodelile beskućnicima! Prema podacima RZS, ako se nešto drastičnone promeni,m sa Mape Srbije u 2052. godine nestaće 3.000 sela!
Ministrstvo za brigu o selu vodi akciju, da se u zapostalvjena sela, koja nestaju, vrati život,pa je u tim selima sad naseljeno 17.100 novih stanovnika u 4.000 kuća. Raduje što je trećina njih odlučila da iz gradova ode da živi u selima. U tim selima čuje se i dečija graja. Ali, u odnosu na broj praznih kuća to je nedovoljno! Najviše praznih kuća naseljeno je u severnoj Pokajini Vojvodini! Akcija nasljevanja praznuh kuća je u toku i 2026. godine… Interesoanje je veliko, ali I pored tota sela u Srbiji su sve starija I sve ih je manje!
Region Vojvodine će izgubiti četvrtinu stanovništva!
Mada će 2052. godine u pet gradova: Beogradu, Novom Sadu, Novom Pazaru, Kragujevcu i Nišu, živeti skoro polovina ukupnog stanovništva, najveći grad na jugu i istoku zemlje, Niš, imaće 35.000 građana manje nego 2022. godine!
Demografska slika buduće Srbije još je pesimističnija kada se u projekciju uvrsti podatak RZS da će 2052. godine broj dece do 14 godina biti dvostruko manji od broja osoba starijih od 65 godina, kojih će biti sve više
Nema pravih rešenja, pa ni odgovora o tome šta i kako treba raditi na poboljšanju ovog stanja! Šta sve treba činiti da se ovakav scenario bar ublaži, a nezavisni stručnjaci upozoravaju da je „minut do 12“ za daleko ozbiljniju populacionu, demografsku i politiku ravnomernog regionalnog razvoja!
Jug Srbije…
Bujanovac će imati više stanovnika od Vranja!
Prema podacima RZS, opština Bujanovac nalazi se u Pčinjskom okrugu na jugu Srbije i prostire se na teritoriji od 461 km2. To je multietnička opština u kojoj žive građani iz albanske, srpske i romske zajednice. Da bismo razumeli kako ova multietnička zajednicdža funkcioniše i kako se Bujanovac vremenom menjao i razvijao, moramo da krenemo iz daleke prošlosti!
Kada je reč o istoriji ovog kraja, praistorijski podaci govore da je on pripadao moćnom, starom, ilirsko-tračkom plemenu – Dardanci. Veruje se da je ovo naselje i lokalitet stariji i od poznatog Viminicijuma, Sirmijuma i Nisusa i to po nekoliko vekova. Da li je u pitanju najstarije urbano naselje u našoj zemlji ili čak istorijski poznat grad Damastion, još uvek ostaje da se vidi, ali je potencijal veliki.
Zatim, antički izvori kažu da je današnji Bujanovac bio deo Rimskog carstva. Kasnije je bio pod kontrolom Vizantije, da bi ga tek u 12. veku osvojili srpski vladari. Za vreme Latina (Rimljana) Bujanovac je navodno bio “golema varoš” – najveće mesto u Moravi! Kada je za vreme brojnih ratova došlo do njegovog opadanja, čitav predeo je zapusteo sa ruševinama starih utvrđenja.
Pod Turcima je ovaj kraj bio punih 485 godina i za to vreme se razvijala poljoprivreda, stočarstvo, a najviše uzgoj duvana i konoplja. Pored prirodnih bogatstva, okolina Bujanovca izdvajala se i po starim zanatima čiji su majstori poput kovača, opančara i lončara bili nekada nadaleko poznati;
Srbi su se masovno odselili za vreme Velike seobe pod patrijarhom Arsenijem Čarnojevićem!
Prvo je obnovljen od strane malobrojnih doseljenih Srba, obližnji Trnovac, koji je postao važna varoš na trgovačkom putu. Tu su Srbi podigli i pravoslavnu crkvu – od kojih su ostale ruševine krajem 19. veka. Deo Srba, trnovačkih stanovnika je prešao na obližnju “pitominu” sa bujnom travom zvanu “Bujanovce”, gde su stvorili novo naselje. Bilo je to pre više od tri veka, oko 1700. godine!
Mala udaljenost od Vranja imala je uticaj na sporiji razvoj od onog koji je prema njegovom položaju trebalo očekivati. Posle srpsko-turskih ratova iz 1877-78. godine prolaz nove granice ostavio je Bujanovac na teritoriji Turske, što je uticalo na njegov razvoj kao pograničnog naselja i kao trgovačko-zanatskog centra i saobraćajnog raskršća. Ovaj period završava se sa 1912. godinom, sa balkanskim ratovima, i oslobađanjem ovih krajeva od Turaka.
Bujanovac se intenzivnije počeo razvijati tek posle 1878. godine, kada su po odluci Berlinskog kongresa četiri okruga Stare Srbije pripali kneževini Srbiji.
Podizanje železničke pruge osamdesetih godina prošlog veka još je više doprineo njegovom razvoju.
Danas, posle Vranja, Bujanovac je najveće gradsko naselje Vranjskog Pomoravlja. Od pamtiveka je na raskrsnici puteva, Bujanovac svi narodi drugačije zovu, pa tako iz 19. veka nosi naziv Bujanovci, grad Albanci zovu Bujanoci, dok je na bugarskom Buяnovac!
Srbija danas zbog demografske krize gubi 900 miliona evra godišnje! Kako se manji broj stanovnika odražava na ekonomiju? Srbija se i suočava sa značajnim demografskim izazovima. Dolazi do povećanja nesklada između ponude i potražnje na tržištu rada;
Izreka “Što južnije to tužnije” apsolutno se može primeniti na priču o demografskim promenama u pojedinim delovima Srbije, koje u značajnoj meri diktiraju i stanje na tržištu radne snage. Suština je da u nekim regionima iseljavanje ljudi dobija alarmantne obrise, koji prete ne samo da preoblikuju njihovu ekonomiju, već i strukturu i nacionalnost zaposlenih, piše novinar Slađana Vukašinovkić u Blic – Biznisu. Jer, Srbija zbog demografske krize gubi 900 miliona evra godišnje!
Srbija se suočava sa značajnim demografskim izazovima!
Dolazi do povećanja nesklada između ponude i potražnje na tržištu rada. Izreka “Što južnije to tužnije” apsolutno se može primeniti na priču o demografskim promenama u pojedinim delovima Srbije, koje u značajnoj meri diktiraju i stanje na tržištu radne snage. Suština je da u nekim regionima iseljavanje ljudi dobija alarmantne obrise, koji prete ne samo da preoblikuju njihovu ekonomiju, već i strukturu i nacionalnost zaposlenih. Možda to zvuči isuviše pesimistično ali podaci naših ali i međunarodnih institucija ukazuju da je država pred velikim demografskim izazovima, koji ako se ne zaustave, mogu u značajnoj meri i da preoblikuju ekonomiju, ne samo u Južnoj i Istočnoj Srbiji, gde je problem najizraženiji, već i cele zemlje. Da situacija nije ružičasta, pokazuju i podaci Svetske banke, po kojima Srbija zauzima 13 mesto u svetu po brzini smanjenja broja stanovnika. Na takav status podseća i Jakup Beriš, stalni predstavnik Programa Ujedinjenih nacija za razvoj (UNDP) u Srbiji.
– Popis pokazuje da u Srbiji živi oko 6,66 miliona stanovnika, 496.000 manje nego 2011. Zbog niske stope nataliteta, starenja radne snage i emigracije, broj mladih koji ulaze na tržište rada se smanjuje, dok se broj penzionera povećava brže nego što može da se zamene radnici koji odlaze. Istovremeno, emigracija nesrazmerno odvlači visoko obrazovane kadrove, dodatno pogoršavajući nedostatak radne snage u ključnim industrijama – objašnjava Beriš za javnost.
Koliko ljudi godišnje odlazi iz Srbije teško je utvrditi, jer ne postoje precizni podaci. Procene idu u rasponu od 9.000 do 60.000 ljudi godišnje. Prema projekcijama RZS-a, Srbija će u narednih 30 godina izgubiti 1,5 miliona stanovnika, a od 1992. godine ima više umrlih nego rođenih. Beriš upozorava da su neki gradovi i opštine posebno pogođeni demografskim promenama.
U poslednje tri decenije, skoro 40 odsto opština u Srbiji izgubilo je trećinu svog stanovništva, a suočava se i sa starenjem populacije, unutrašnjom i spoljnom migracijom, i nedostatkom radne snage!
Crna Trava trenutno, po rečima njenih žitelja, na spavanju ima samo 1.066 stanovnika! Ovako se govori d imja 1.500 stanovnika! Demografske crne rupe opštine Gadžin Han, Babušnica i Rekovac. Samo Beograd, Novi Sad i Novi Pazar rastu. Ovaj negativan trend ugrožava ne samo pojedinačne opštine, već i ekonomsku i socijalnu stabilnost čitavih regiona – objašnjava predstavnik UNDP-a.
Limarima nude 176.000 dinara mesečno, vozačima 120.000
U takvoj situaciji poslodavci pokušavaju da dođu do radnika uz pomoć velikih zarada, koje za limare iznose i 176.000 dinara mesečno, vozača 120.000, a neki poslodavci nude i do 3.000 evra za zanatske radnike. Mnoge fabrike se okreću i uvozu radne snage iz Azije ali i pored toga, potrebe za radnicima prevazilaze ponudu. Najnovija studija UNDP-a o tržištu rada u Srbiji predviđa da se potražnja za radnom snagom povećala sa 125.000 radnika na gotovo 144.000 do 2026. godine. Najveća potražnja je u proizvodnji i IT sektoru i potreba za radnicima u veleprodaji, maloprodaji i uslugama popravke automobila. Problem nije samo u brojkama već i u neskladu između ponude i potražnje radne snage.
Nesklad između obrazovnih programa i broja upisanih studenata u različitim oblastima i potreba tržišta rada dovodi do hiperprodukcije profesionalaca u nekim oblastima i manjka u drugim. Mlađe generacije pokazuju interesovanje za visoko-tehnološke poslove i digitalne tehnologije, dok za poslove u proizvodnji opada, što dodatno otežava popunjavanje ključnih slobodnih radnih mesta.
Ipak, na tržištu nije samo potražnja za visokotehnološke poslove. Da je to tako za javnost kaže Miloš Turinski iz Infostuda. Podaci sa Infostuda pokazuju stabilnost na tržištu rada. Podaci sa Infostuda pokazuju stabilnost na tržištu rada, sa ukupno 73.732 oglasa za godinu dana, što je gotovo isti nivo kao prethodne godine. Ispod te površinske stabilnosti krije se sve izraženiji deficit u nekim sektorima u proizvodnji, trgovini, logistici, ugostiteljstvu i među zanatskim zanimanjima.
Najtraženije pozicije, vozači, radnici u proizvodnji, magacioneri, prodavci, kuvari i komercijalisti, teško se popunjavaju. Pri tom u zanatskom sektoru beležimo hroničan manjak frizera, limara, mesara, vodoinstalatera, zavarivača, autolimara, metalostrugara i zidara. Za neka zanimanja poslodavci su spremni da ponude i 3.000 evra mesečno, što govori o ozbiljnosti problema;
Da bi se ovakva situacija prevazišla, pored domaćih institucija i UNDP je definisao svoju strategiju. Da bismo efikasno upravljali brzim promenama na tržištu rada, koje nastaju usled demografskih promena, treba da imamo dugoročnu perspektivu i procenimo njihov uticaj u narednih 10 do 20 godina. To je posebno značajno u delovima Srbije gde su čitavi gradovi u ciklusu iseljavanja i ekonomske stagnacije. Tako, u južnoj i Istočnoj Srbiji, osim Niša, sve opštine pate od ozbiljnog pada stanovnika što slabi i ekonomske aktivnosti.
Dok te aktivnosti ne donesu rezultate, problem se prevazilazi uvozom radne snage. Prema podacima MUP-a, za dve godine broj izdatih radnih dozvola porastao je za 113 odsto, sa 23.662 na 50.397 dozvola. Od početka 2025. godine izdato je više od 16.500 ovih papira, najviše za one iz Rusije, Kine, Indije, Turske i Nepala. UNDP pomaže Ministarstvo unutrašnjih poslova i Ministarstvo za rad u obradi dozvola za rad stranaca. Rast produktivnosti Srbije u velikoj meri zavisi i od njih. UNDP olakšava legalan i kontrolisan pristup stranaca tržištu rada, koji se zapošljavaju isključivo na mestima koja ne mogu da se popune radnicima iz Srbije. Istovremeno, podržavaju se relevantne institucije i u zaštiti prava radnih migranata i prevenciji ilegalnih migracija – navodi predstavnik UNDP-a.
Demografski kolaps!
Prem nezvaničnim podacima u Srbiji živi 941.319 doseljenih iz inostranstva, što je 14,2 odsto stanovništva. Taj procenat može da se poveća u narednim godinama, naročito ljudima iz zemalja Azije i regiona. Analitičari kažu da digitalizacija i automatizacija mogu pomoći Srbiji da odgovori na nedostatak radnika. Međutim, Srbija bi trebalo da investira u prekvalifikaciju radne snage i vodi računa da se tehnologija dopunjuje, a ne zamenjuje ljudske sposobnosti. Najnoviji UNDP izveštaj o ljudskom razvoju, naglašava da će budući uticaj veštačke inteligencije zavisiti od izbora koje donosimo danas. Za Srbiju to znači fokus na ekonomiju komplementarnosti, gde tehnologija podržava ljude i investiranje u veštine i obrazovanje.
Kojim će veštinama ova ali i buduće vlasti u Srbiji da pribegnu, neizvesno je ali ono što je izvesno, to je da po podacima Vestminster fondacija Srbija, zbog odlazaka ljudi Srbija gubi 900 miliona evra godišnje. Svetska banka predviđa da će Srbija do 2050. imati 5,8 miliona stanovnika, što je pad od 25 odsto. Pitanje koje ostaje otvoreno jeste da li će Srbija zaustaviti demografski kolaps ili se prilagoditi realnosti u kojoj je domaća radna snaga postala deficitarna roba, posebno u regionima južnije od Beograda. Odgovor koji država pripremi odrediće ekonomsku budućnost zemlje i njen identitet u narednim decenijama!
Možda to zvuči isuviše pesimistično ali podaci naših ali i međunarodnih institucija ukazuju da je država pred velikim demografskim izazovima, koji ako se ne zaustave, mogu u značajnoj meri i da preoblikuju ekonomiju, ne samo u Južnoj i Istočnoj Srbiji, gde je problem najizraženiji, već i cele zemlje. Da situacija nije ružičasta, pokazuju i podaci Svetske banke, po kojima Srbija zauzima 13 mesto u svetu po brzini smanjenja broja stanovnika.
Popis pokazuje da u Srbiji živi oko 6,65 miliona stanovnika, 496.000 manje nego 2011. Zbog niske stope nataliteta, starenja radne snage i emigracije, broj mladih koji ulaze na tržište rada se smanjuje, dok se broj penzionera povećava brže nego što može da se zamene radnici koji odlaze. Istovremeno, emigracija nesrazmerno odvlači visoko obrazovane kadrove, dodatno pogoršavajući nedostatak radne snage u ključnim industrijama!
Koliko ljudi godišnje odlazi iz Srbije teško je utvrditi, jer ne postoje precizni podaci. Procene idu u rasponu od 9.000 do 60.000 ljudi godišnje. Prema projekcijama RZS-a, Srbija će u narednih 30 godina izgubiti 1,5 miliona stanovnika, a od 1992. godine imamo više umrlih nego rođenih. Analitičari upozoravaju da su neki gradovi i opštine posebno pogođeni demografskim promenama. U poslednje tri decenije, skoro 40 odsto opština u Srbiji izgubilo je trećinu svog stanovništva, a suočava se i sa starenjem populacije, unutrašnjom i spoljnom migracijom, i nedostatkom radne snage. Po rečima žitelja Crne Trave, oan na spavanju ima 1.066 stanovnika, što je najmanja opština u Srbjiji, dok su demografske crne rupe opštine Gadžin Han, Babušnica i Rekovac. Samo Beograd, Novi Sad i Novi Pazar rastu. Ovaj negativan trend ugrožava ne samo pojedinačne opštine, već i ekonomsku i socijalnu stabilnost čitavih regiona.
Da bi se ovakva situacija prevazišla, pored domaćih institucija i UNDP je definisao svoju strategiju. Da bi se fikasno upravljalo brzim promenama na tržištu rada, koje nastaju usled demografskih promena, treba da postoji dugoročna perspektivna analiza i procena njihovog uticaja u narednih 10 do 20 godina. To je posebno značajno u delovima Srbije gde su čitavi gradovi u ciklusu iseljavanja i ekonomske stagnacije. Tako, u južnoj i Istočnoj Srbiji, osim Niša, sve opštine pate od ozbiljnog pada stanovnika što slabi i ekonomske aktivnosti- kaže Beriš.
Dok te aktivnosti ne donesu rezultate, problem se prevazilazi uvozom radne snage. Prema podacima MUP-a, za dve godine broj izdatih radnih dozvola porastao je za 113 odsto, sa 23.662 na 50.397 dozvola!
Jug Srbije, rezervoar kvalitetne radne snage!
Potpuno je jasno da je posebno loša situacija na jugu i istoku Srbije, koji je politički i ekonomski diskriminisan u centralizovanoj državi, kakva je Srbija. Jug Srbije je postao rezervoar kvalitetne radne snage za Beograd, a sve više i za Novi Sad, gde odlaze uglavnom obrazovani ljudi koji sa sobom nose veliki ekonomski i drugi potencijal. Jug Srbije je pritom utočište nekvalitetnih investicija, odnosno nekvalitetnih radnih mesta koja se, pre svega, oslanjaju na fizički rad, ocenjuje Jovanović.
Negativan natalitet je evropska bolja razvijenih zemalja. Nedovoljno beba za prostu reprodukciju stanovništva rađa se u Nemačkoj, Italiji, Malti, Španiji, ali ove države to rešavaju “uvozom mladih migranata’’ iz Afrike i Azije, koje zapošljava. Migranti obnavljaju i stanovništvo, ali i radničku klasu zemalja EU, što rešava problem niskog nataliteta i problem uposlenosti jeftine radne snage;
Srbija nije u mogućnosti da prima veliki broj migranata, jer ne može da ih uposli. Delimičan pomak u Srbiji načinio je dolazak oko 300.000 Rusa i Ukrajinaca, koji ovde žive i rade i rađaju decu, nove žitelje Srbije;
Stručnjaci kažu da je potreban je dodatni set velikih političkih i ekonomski mera, kao što je na primer, decentralizacija privrede u Srbiji, koje treba unapređivati i primenjivati, kako bismo u narednom periodu mogli da očekujemo zaustavljanje negativnih demografskih tendencija i da krenemo u pozitivnom smeru. U Srbiji izgleda ne postoji svest da treba više dece da se rađa i da to treba da bude naš nacionalni prioritet, ako ne želimo da budemo zemlja sa narodom u stalnom nestajanju!
Tužna slika sela u Srbiji: Do 2052. nestaće ih 3.000!
Prema analizi RZS sa mape Srbije do 2052. godine nestaće oko 3.000 sela, odnosno kako to piše u Ustavu naseljenih mesta! Sela nestaju ali i dolazi vreme za spasavanje i varošica, jer i one sve više liče na sela.
U oko 86 odsto naselja, odnosno sela, opada broj stanovnika. U selima, odnosno, naseljenim mestima Srbije danas je prazno blizu 196 .000 kuća! Od toga oko 50.000 nema ni naslednike, pa je teško utvrditi i vlasnike, kao bi se i one prodale, odnosno dodelile beskućnicima!
Poštu ni bankomat u Srbiji nema oko 2.000 sela, odnosno, naseljenih mesta!
Blizu 3.000 sela nema vrtića!
U dve trećine sela nema ambulante!
U 20 odsto sela nema osnovne škole! Razlog je da nema đaka da idu u njih!
U 2025. godini u Srbiji se prema podacima RZS navodnjavalo samo 47.543 hektara njiva. To je 1,4 odsto obradivih površina. U 2024. godini navodnjavalo se tek 48.668 hektara.U svetu se navodnjava, uproseku, čak 17 obradivih površina! Ili primer u Albaniji već decenijama se navodnjava čak 380.000 hektara!
Maksimnalne napore da se ublaže ti problemi vodi Ministarstvo za brigu o selimu Srbije. Ono je u vremenu od 2017. do 2022. godine sa 2,2 milijarade dinara bespovratnog novca pomoglo 207 zadruga. Poslednjih pet godina za mlade do 45 godina starosti, koji hoće da idu da žive u selima kupljeno je 4.000 kuća. _Tako su sela dobial oko 17.100 novih stanovnika. U njim se ponovo čuje plač dece. Čine si i drugi napori da se poboljša život u selima. Fnansira se popravka domova kulture, kupuju kombijii za besplatan prevoza naroda, u Miholjskim susretiam godišnej učestvuje više stotina hiljada ljudi!
U vladi Srbije sad je 17 ministar poljoprivrede od 2000. godine. On je po drugi put u toj fotelji. Pre njega 16 ministara prosečno je u toj fotelji provodilo po 14 meseci! Svaki je sa svojim dolaskom obećavao da će se navodnjavait najmanje 100.000 pa do million hektara. Slična obećanja, po drugi put, stižu i od sadašnjeg ministra! Ali, njive imaju uglavnoim već decenijama samo obećanja i uvek ostaju suve, osim ako bog ne pomogne! Najbolja potvrda je šteta od elementarnih nepogoda u poslednje dve i po decenije. {tete u devet su[a ya poslednjih ;etvdrt veka bile su 10,5 milijardi evfa. Siromašna država nije imala nvoca da u tim godinama proglais elementaqru nepogodu! Ali, je u BDP agrara to vreme obdeleđžava pad proizvodnjej sa dvocifrenim brojkama!
Kada je pušten u rad hidrosistem D-T-D, 1977. godine, prilikom puštanja u pogon brane kod Novog Bečeja, tadašnji visoki funkcioner Jugoslavije, Stane Dolanc, obećao je narodu tada da će se navodnjavati čak 510.000 hektara njiva i da će se odvoditi suvišna voda sa milion hektara. Sve je to ostalo samo san na papiru!
Jer, njive su žedne vode, pa zato na njima nema ni dve ni tri žetve godišnje, što bi se realno moglo! A, to je obećavano narodu. Ali, obećanja su ostala u fiokama, a potvrda o tome je poslednji podatak RZS da se u Srbiji navodnjava samo 1,4 odsto obradivih površina u vlasnisštvu javnih preduzuešća i zadruga. To je u 2025. godini bila površina od samo 47.543 hektara!
Od 2000. godine do kraja 2025. godine u Srbiji je bilo devet sušnih godina. Štete u agraru su 10,5 milijardi evra. Nikada nije proglašena elementarna nepogoda. Ali, se uvek pad proizuvodnje u agraru obeležavao sa dvostrukim brojkama u strategijama razvoja poljoprivrede!
Ubrzano, za jednu i po deceniju, nestaće oko 1.200 sela, jer na spavanju imaju manje od po 100 stanovnika;
Srbija danas ima 4.720 sela, odnosno naseljenjh mesta kako piše u Ustavu. Do 2052. godine sa mape Srbije će ih nestati najmanje 3.000!
Sva sela, koja uskoro, za jednu i po deceniju nestaju, a to je njih 1.200 ne treba spasavati. Treba samo ona koja imaju šanse za opstanak i ostanak!
Prema podacima RZS u 463, a to je 10 odsto sela, odnosno naseljenih mesta u Srbiji nema nijednog maloletnog deteta!
Čak 55 sela, odnosno naselja, nema ženskog stanovništva;
U 315 sela, odnosno naselja, nema ženskog stanovništva koje je u fertilnom periodu (a to je od 15 do 49 godine)!
Prema podacima RZS, u 545 sela nema ženskog stanovništva u optimalnom dobu, a to je od 20 pa do 34 godine života;
U 2.894 naselja, odnosno, sela Srbije broj starijih od 60 godina je dvostruko ili više od toga veći od broja mladih od 19, a u 168 sela nema sanovništva mlađeg 50 godina!
Poljoprivredom se bavi 57,6 odsto muškaraca i 42,4 osto žena na selu od ukupnog broja od 1.150.653 poljoprivrednika!
Tek svaki 11 nosilac gazdinstva je mlađi od 40 godina!
U 600 sela nema nijedne krave!
Čak 500 sela nema asfaltnu veza sa lokalnim putevima!
Analitičari ističu da je najveća boljka poljoprivrede Srbije, usitnjenost gazdinstava i nedostatak organizovanja na nacionalnom nivou, loše i nerealnje dosadašnje stratgije poljorpovirede koje su bile samo obećavajuće i socijalnog karaktera!
Statistika beleži da u toj rascepkanosti, korišćenih njiva, u velikoj fabrici pod otvorenim nebom od 3.257.100 hektara, imamo čak 19 miliona mini parcela!
Broj košnica je u porastu, ima ih više od 1,1 miliona, ne samo zbog potražnje za medom, veća se subvedncjije dobijaju i za prazune košnice! Sve to je i rezultat što pčelari jedini imaju sektorsku nacionalnu organizaciju!
Rekordna proizvodnja meda u Srbiji bila je 2013. godine u količini od 9.750 tona. Tada je bilo izvezeno više od 4.750 tona meda. To je tada u zemlju donelo 14 miliona dolara, što je tada bilo više od meda nego od izvoza mesa!
Stručnjaci ističu, da bi nam selo opstalo, a potom i ostalo, moramo da počnemo da izvozimo prerađevine, umesto robe u rinfuzi. Izvozimo soju, kukuruz i pšenicu, umesto da kukuruzom bez GMO hranimo stoku. Ili od kukuruza u višim fazama prerade, može da se dobije od 2.000 do 5.000 raznih proizvoda. Pa kada se prodaje imao bi i mnogo višu cenu nego kao sirovina! Jer, cena takvog mesa i mleka drugih proizvoda iz viših faza prerade je izuzetno je visoka. U prodaji oni bi doneli znatno više novca nego prodaja sirovine u zrnu! Svetli primeri su Šumadije i Zapadne Srbije, gde je i najmanji pad i broja gazdinstava i poljoprivredne proizvodnje!
Kapital u agraru u Srbiji se obrće jednom godišnje. Danskoj je to 52 puta godišnje. Na početku svake nvoe radne nedelje stiže vlankicima gazdinstava svež novac!
U Sribji je samo u poslednjoj deceniji ugašeno 62.000 gazdinstava!
U Srbiji se sad na toj fabrici pod otvorenim nebom godišnje se proizvede najviše od 21 milion tona različitih sirovina i proizvoda za hranu. Njihova ukupna vrednost nije nikada boila veća od šest milijardi evra!
Razlog je u tome što nema sistemskih rešenja. Nema sistema za navodnjavanje, nema obećane dve pa i tri žetve godišnje… Jer, prinosi skoro svih ratarskih kultura bili su mnogo, mnogo, mnogo, veći pre tri četiri ili pet decenija, nego danas!
Stručnjaci kažu da bi agrar Srbije uz novu politku i organizaciju sa novim kadrovima mogao svake godine da Srbiji da donese prihod od najmanje 90 milijardi evra, koliki je do sada bio bruto društveni proizvod Srbije! Početkom tog boljitkia nadaju se proizvodšaji hrane kada počne primena nove Straegiej razvoaj poljoprivredei ruralnog razvoja od 2026. do 2034. godine!
Sva ta naselja, posebno u ruralnim sredinama su iscepkana, bez upotrebne infrastrukture, a tu neće ni migranti da dolaze, da ih ožive i sa tim moramo da se pomirimo! Nešto drugačiji slučaj je sa 460 vojvođanskih sela, koja su planski pravljena, ali i ona doživljavaju depopulaciju. Napreduju sela u kojima postoji i dobra zadruga sa više desetina zaposlenih. U takvim selima postoji i neki mali prerađivački kapacitet, gde se ljudi zapošljavaju.
Šansu za opstanak ne mogu da imaju svih 3.000 sela, kojima preti nestanak do 2052.godine. Opstati i ostati mogu samo ona naseljena mesta koja se nalaze u blizini gradova, koji su dobrim saobraćajnicama povezani sa centrima, i imaju dobru infrastrukturu, prerađivačku industriju i sadržaje. U neka od tih urbanizovanih naselja sve više se preseljavaju oni koji beže iz gradova, ali se oni retko i to samo sporadično bave poljoprivredom.
Vreme za spasavanje varošica!
Sela u Srbiji nestaju ali sad dolazi vreme za spasavanje i varošica, jer i one sve više liče na sela. U oko 86 odsto naselja, odnosno sela, opada broj stanovnika. U selima, odnosno, naseljenim mestima Srbije danas je prazno blizu 200.000 kuća! Od toga oko 50.000 nema ni naslednike, pa je teško utvrditi i vlasnike, kao bi se i one prodale, odnosno dodelile beskućnicima! Srbija će do 2052. imati znatno manje stanovnika, a opstanak nekih opština biće ugrožen Srbija će za 30-tak godina imati oko 1,5 miliona stanovnika manje, a najviše će se isprazniti jug i istok, koji će biti siromašniji za 445.000 ljudi u odnosu na poslednji popis 2022. godine.To su procene Republičkog zavoda za statistiku (RZS) prema „srednjem očekivanom scenariju“. Najveći gubitak stanovništva do 2052. godine, od oko 50 odsto u odnosu na poslednji popis, imaće borska (55 odsto) i zaječarska oblast (skoro 50 odsto), dok će se, očekivano, najmanje isprazniti beogradska i južnobačka oblast, za nešto manje od deset odsto!
Autor je analitičar i publicista
(MAKROEKONOMIJA, 16.04.2026)
Branislav GULAN
