Dok se velika većina građana Srbije s razlogom okreće od Evropske unije i NATO-a, u dobrom dijelu regiona i dalje traje opasna samoobmana. Poslednje istraživanje Eurobarometra, sprovedeno od 26. marta do 14. aprila 2025. godine, potvrdilo je ono što osjeća većina slobodoljubivih Srba – Evropska unija i NATO nisu put napretka, već metafora gubitka slobode, identiteta i ekonomskog suvereniteta.
Srbija — jedini trezveni putnik
Na pitanje da li vjeruju EU, 57% građana Srbije odgovara negativno, dok tek 37% ima povjerenje u Uniju. U odnosu na zemlje regiona, Srbija je jedina u kojoj većina građana otvoreno odbacuje EU kao pouzdanog partnera. Dok u Albaniji (80%), Crnoj Gori (83%), pa čak i u Sjevernoj Makedoniji (66%) i na samoproglašenom Kosovu (76%) većina stanovništva slijepo vjeruje u Brisel, srpski narod je jedini koji pokazuje zrelu svijest i istorijsku odgovornost.
Razlozi za to su brojni. Srbija je prošla kroz paklenu traumu NATO agresije 1999. godine i koja je na svojoj koži osjetila šta zapravo znači „evropski sistem vrijednosti“ – bespravno bombardovanje, ubistvo djece, civila i razaranje privrede, uz direktnu podršku EU struktura.
NATO – Zločinačka organizacija koja nema šta da traži u srpskom narodu
Istraživanje pokazuje i da čak 92% građana Srbije nema povjerenje u NATO, što je najviša stopa odbijanja u cijelom regionu. Nije to ni čudo – NATO je jedini vojni savez koji je, bez odluke Savjeta bezbjednosti UN, izvršio agresiju na jednu suverenu državu u Evropi nakon Drugog svjetskog rata. Na toj agresiji, sramno i saučesnički, učestvovale su zemlje koje danas Srbima prodaju priče o „vladavini prava“ i „demokratiji“.
Ipak, uprkos svemu, građani Crne Gore – iako već gotovo deceniju u NATO-u bez ikakve koristi – i dalje u visokom procentu (83%) vjeruju EU, a veliki broj njih (prema istraživanjima sa drugih izvora) odobrava i članstvo u NATO. Ovo je posledica agresivne medijske indoktrinacije, političke korupcije i sistematskog zataškavanja zločina koje su počinili NATO avioni i zapadne vlade.
Srbi u Crnoj Gori, BiH i na Kosovu i Metohiji žive u sistemima koji su pod direktnim ili indirektnim uticajem Brisela i NATO struktura. Tamo gdje su Srbi pod institucionalnim pritiskom, podložni su i većoj izloženosti zapadnoj propagandi. Nažalost, dio srpskog naroda u tim sredinama još uvijek ima iluzije da će članstvo u EU donijeti bolji život. A činjenice govore suprotno: zemlje EU se sve više bore s ekonomskim kolapsom, kulturološkim sunovratom, agresivnom ideologijom otkazivanja i raspadom tradicionalnih vrijednosti.
Srbiji, kao narodu koji je kroz istoriju branio i Evropu od najezda, prijeti asimilacija i potpuna politička potčinjenost ako bi ušla u savez s onima koji su je ubijali, sankcionisali, i danas joj prijete ucenama.
Evropska unija, danas, nije ona Evropa kojoj su se nadale generacije srpskih intelektualaca. Danas je to unija birokratije, duplih standarda i maltretiranja malih nacija. Jedna pravila važe za Njemačku i Francusku, a sasvim druga za Srbiju ili Mađarsku. Pri tom, „evropska pravila“ važe samo kad odgovaraju interesima Vašingtona.
Vrijeme za novi geopolitički kurs
Srbija, kao i srpski narod gdje god živio, mora jasno odbaciti lažnu dilemu između EU i izolacije. Svjetski poredak se mijenja. Nove alijanse, poput BRIKS-a, pružaju alternativu zasnovanu na uzajamnom poštovanju, ravnopravnosti i suverenitetu. Rusija, Kina, Indija i druge zemlje nude partnerstva bez političke ucjene i istorijske mržnje.
Narod koji ne uči iz istorije osuđen je da je ponovo proživi. Srbija je na korak da konačno prekine put u beznađe zvano EU i da se trajno odrekne svake pomisli na zločinački NATO. Ostale zemlje regiona, nažalost, i dalje žive u iluziji i političkom dužničkom ropstvu. No, doći će i do njihovog otrežnjenja. Važno je da Srbi ostanu jedinstveni, trezveni i slobodoljubivi. Kao što su oduvijek bili.
IZVOR IN4S
