Milošević, 5. oktobar i banda razbojnička DOS

0
1665

Petooktobarski scenario

petooktobarska-rev5.oktobra 2000. godine koalicija DOS izvela je državni udar u Beogradu, s vlasti srušila Slobodana Miloševića i preuzela upravljanje Srbijom.

Bilo je u toj koaliciji, sastavljenoj od 19 stranaka i strančica, na čelu sa DS, DSS, Zoranom Đinđićem i Vojislavom Koštunicom, i nekoliko normalnih ljudi, uključujući i samog Koštunicu, koji su zalutali u to društvo izdajnika i raspikuća, ali u cjelini bila je to banda razbojnička koja će u sljedećih desetak godina do kraja upropastiti Srbiju, posebno kroz pljačku koju će nazvati privatizacijom.

Bandu su organizaciono i finansijski pomagale zapadne obavještajne službe, prije svega CIA, koje su pučistima poklonile najmanje 70 miliona dolara i za njih organizovale specijalne kuseve u Segedinu, u susjednoj Mađarskoj, na kojima su ih obučavali kako da što temeljnije razore Srbiju.

Puč je izveden uz podršku većine beogradskih mafijaških organizacija, a među njima najznačajniju ulogu imali su Zemunski klan Milorada Ulemeka Legije i Dušana Spasojevića, te Surčinski klan pod komandom Ljubiše Buhe Čumeta.

Sam dan prevrata bio je jedan od sramnijih dana u istoriji srpske državnosti. Pučisti su prvo opljačkali, a zatim zapalili zgradu Skupštine Srbije, najviše institucije u državi. Policajci koji su čuvali visoki dom su razoružani i natjerani da se skinu u donji veš. Zapaljena je zgrada državne televizije. Mlađan Dinkić, koji će u sljedećih godina uništavati srpsku ekonomiju, je Narodnu banku i Carinu „osvojio“ sa automatskim puškama.

Kriminalci su zauzeli Stanicu policije Stari grad, iz nje odnijeli više od 300 komada oružja, uključujući i puškomitraljeze, kojima su narednih meseci i godina izvršene brojne likvidacije po Beogradu.

Uljuljkan u zabludu o sopstvenoj veličini, osion i posvađan sa realnošću, Slobodan Milošević, uz Zapad glavni arhitekta brojnih srpskih nesreća devedesetih godina, nije ni pružio otpor. Nije ni mogao. Već ranije, uz pomoć novca i zapadnih službi, pučisti su mu vrbovali pojedine istaknute komandante vojske i policije. Oni drugi, razočarani stepenom kriminalizacije društva, izdajom Kosova i Metohije i Republike Srpske Krajine, divljanjem JUL-a i njegove supruge Mire Marković, nisu imali želju da ga brane.

Da Vas podsetimo:  ZAŠTO JE GRIGORIJE META VLASTI? Vladika za dva dana dobio 8.172 potpisa

Nakon preuzimanja vlasti, lideri DOS-a su se prema Srbiji ponašali malo bolje nego što su se nacionalne vojske u BiH ponašale kad zauzmu „tuđi“ grad. Opustošili su srpsku privredu. Stotine srpskih kompanija su u procesu privatizacije bukvalno poklonili raznim tajkunima, koje su preuzeli od Miloševića. Slika i prilika te privatizacije bila je prodaja za tri evra tri šećerane koje su u tom trenutku samo u zalihama sirovina imale 50 miliona dolara. Najveće srpske banke su likvidirane, umesto njih dovedene su one sa Zapada.

Pojedini lideri DOS-a postali su milioneri. Što kroz uzimanje reketa u pljačkaškoj privatizaciji, što kroz prisvajanje desetina miliona evra raznih donacija koje su stizale sa Zapada. Srbija je postala njihovo i vlasništvo raznih miškovića, kostića, peconija, drakulića, hamovića…

Ekonomski eksperti tvrde da je u vrijeme vladavine DOS-a iz Srbije iznešeno između 60-70 milijardi evra. Zemlju su preplavile agenture zapadnih obavještajnih službi, uglavnom organizovane u razne nevladine organizacije, u zgrade ministarstava u Beogradu uselili su se „nadzorni organi“ iz NATO i EU.

U sljedećih nekoliko godina više stotina hiljada radnika ostalo je bez posla. Poništene su sudske presude protiv Tonija Blera, Bila Klintona, Havijera Solane i drugih ratnih zločinaca zbog bombardovanja Srbije. Ali je zato četa srpskih predsjednika, generala i policijskih komandanata izručena Haškom tribunalu, gdje će većina njih u montiranim sudskim postupcima biti osuđena na po 20-30 godina robije, neki će umrijeti a njih desetak će biti ubijeno. Među njima i Slobodan Milošević.

Na zahtjev Zorana Đinđića, jednog od glavnih harambaša ove bande, lider opozicije Vojislav Šešelj odveden je u Hag i tamo bez ikakvog pravnog osnova 12 godina držan u zatvoru.

Iz srpskih zatvora oslobođeno je više od 1.500 šiptarskih terorista, a da zauzvrat iz ruku OVK nije oslobođen ni jedan kidnapovani vojnik ili civil srpske nacionalnosti. Teroristi su se vratili na KiM da dovrše etničko čišćenje srpskog stanovništva, a zarobljeni srpski vojnici i civili živi su iskasapljeni radi prodaje njihovih organa svjetskoj medicinskoj mafiji.

Da Vas podsetimo:  Zoki nije bedak

Republika Srpska je puštena niz vodu, što su nasljednici Alije Izetbegovića i zapadni okupacioni guverneri, sve klošar do klošara, iskoristili da Banjaluci otmu niz dejtonskih nadležnosti, koje su srpskom entitetu davale atribute državnosti.

Cijela ta epizoda srpske istorije sa DOS-om ružno se završila po Srbiju. A i po neke lidere DOS-a.

Najgore je prošao Zoran Đinđić koji je ubijen. Ubili su ga pripadnici Zemunskog klana, njegovi saborci u rušenju Miloševića, koji će poslije toga, kao nezgodni svjedoci i sami biti ubijeni ili osuđeni na dugogodišnje zatvorske kazne.

Neki od aktera petooktobarskog državnog prevrata još su na političkoj sceni. Rasim Ljajić je preplaćen na mjesto u vladi Srbije. Ko je najjači u Srbiji on se ne trepnuvši, vedra čela i obraza čista, prešalta u njegov tabor. I bagerista Velja Ilić se sve do izbora posljednje vlade silio po ministarskim foteljama. Siniša Mali, direktor Centra za tendere lopovske Agencije za privatizaciju, gradonačelnik je Beograda.

Dinkić svira gitaru i komponuje pjesme. Bez izgleda da će ga neko nekada pozvati na odgovornost. Čeda Jovanović je i dalje glavni lobista svih srpskih neprijatelja. Generalu Perišiću se sudi za izdaju. Božidar Đelić je tetkin kauč zamijenio vilom na Dedinju.

Dušan Marić

PressRS

POSTAVI ODGOVOR

Unesite Vaš komentar
Molimo unesite vaše ime