SPORAZUM KOMUNISTA I USTAŠA O UNIŠTENjU SRPSTVA I PRAVOSLAVLjA

Cilj sporazuma i saradnje komunističkih i ustaških srboždera bio je raspad i potpuna likvidacija Jugoslavije, što je uz pomoć faši–nacističkih snaga iz inostransta temeljno i uspešno ostvareno 90-tih godina 20. veka.
Stvaranjem novih nacija (crnogorske, makedonske i muslimanske) od 1945. do 1971. tako što je usitnjavan i kasapljen srpski etnički korpus, a sama Srbija isparcelisana na tri dela, i to dve autonomne pokrajine – Vojvodinu i Kosmet – sa svim odlikama državnosti i suvereniteta, i na tzv.
Srbiju bez pokrajina koja je sasvim razvlašćena, počeo je raspad Jugoslavije i „lomljenje kičme“ srpskom državotvornom narodu.
Uvođenje novog konfederalnog ustava SFRJ 1974. godine, dodatno je razvlastilo jugoslovensku federaciju u korist novih srbožderskih secesionističkih „naroda i narodnosti“.

AUTOR: Dragan R. Mlađenović

Komunistička partija Jugoslavije, koja je od ubistva Milorada Draškovića u Delnicama, 21. jula 1921. godine, bila u ilegalnosti, prihvatila je sve ocene Kominterne o srpskom narodu i definisala koncept rušenja i potpune likvidacije Jugoslavije odlukama 4. kongresa KPJ u Drezdenu 1928. godine. Kominterna je još 1924. objavila platformu za borbu protiv Jugoslavije. Rečeno je, i to su stalno ponavljali, da su narodi Jugoslavije i nacionalne manjine ugroženi od Srba, a da je sam srpski narod hegemonistički. Štaviše, Kominterna je preko svojih agenata širila ocene da je jugoslovenska država veštačka versajska tvorevina i glavna imperijalistička snaga ne samo na Balkanu nego i u Evropi, da je Srbija okupirala Hrvatsku, Sloveniju i druge delove Jugoslavije, a da je srpski narod onaj koji ugnjetava sve druge narode u Jugoslaviji.

List „Proleter“, organ CK KPJ, u broju 28 od 28.12.1932. godine objavljuje tekst pod naslovom „Ustaški pokret u hrvatskim krajevima“ u kojem je, pored ostalog, pisalo: „Komunistička partija pozdravlja ustaški pokret ličkih i dalmatinskih seljaka, i stavlja se potpuno na njihovu stranu. Dužnost je svih komunističkih organizacija i svakog komuniste da taj pokret pomogne, organizuje i predvodi“…

UNIŠTAVANjE SVEGA SRPSKOG I PRAVOSLAVNOG
Posebno prijateljstvo i saradnja između ustaških terorista i komunista se razvilo na odsluženju kazne u zatvoru u Sremskoj Mitrovici. Tu je Milovan Đilas postao pravi prijatelj sa Jucom Rukavinom, a sa ustašama su se družili i davali im podršku Koča Popović, Moša Pijade, Ognjen Prica, crnogorski `nacionalista` Stefan Mitrović i drugi. Marko Orešković je posebno srdačno pozdravio ustaške teroriste sa: „Zdravo moji Likaneri. Ja sam Marko Orešković iz Široke Kule“.

Evo teksta tog sporazuma čiji se original čuva u arhivu Vojno–istorijskog instituta JNA (arhiva neprijateljskih jedinica Br. reg. 3/2; Kutija-116/1638):

Svesni teškoće u borbi, bez obzira na podvojenost u pogledu na društveni poredak, vođstvo hrvatskog narodnog ustaškog pokreta i vođstvo jugoslovenske komunističke stranke u Kraljevini Jugoslaviji, ovlašćeno i sporazumno sa svima prvacima legalnih i ilegalnih formacija sklapa sledeći:

SPORAZUM
1) Vođstvo hrvatskog narodnog oslobodilačkog ustaškog pokreta s jedne strane i vođstvo komunističke stranke s druge strane svesni su težine svoga položaja koji dolazi od zajedničkog neprijatelja, svake jugoslovenske vlade i srpskog naroda kao nosioca srpske hegemonije (nadmoćnost) i podržavaoca svakog režima koji sputava, ometa i tupi nade: a) kod hrvatskog naroda da će ikada doći do oslobođenja ispod srpskog jarma,

b) kod komunističkih masa da traže saveznike u rušenju postojećeg stanja

2) Vođstvo jugoslovenske komunističke stranke svijesne svoje uloge, priznaje da do komuniziranja Balkanskog poluostrva ne može doći dok se neslomi kičma srpstvu i pravoslavlju, jer je poznato da su to dva faktora koja su omela prodiranju Osmanlija na Zapad i komunizma i Austrije na Istok. Sporazumni su da uništavanjem svega što je srpsko i pravoslavno utire se teren za komuniziranje Jugoslavije i Balkanskog poluostrva.

Vođstvo hrvatskog oslobodilačkog ustaškog pokreta predoseća da bi bez promjene postojećeg stanja hrvatski narod podlegao jugoslovenskkoj lukavosti i srpskoj hegemoniji i nudi saradnju svima porobljenima Jugoslavije i komunističkoj stranci posebno, da ubrzaju tok događaja sredstvima i načinima prema uputima svoga vođstva.

Vođstvo komunističke partije smatrajući hrvatski ustaški pokret jakim činiocem i pomagačem u rušenju postojećeg stanja, obećava svaki podržak i potporu u ostvarivanju ustaških ideala.

Vođstvo i jedne i druge strane obavezuje se da će izbegavati sve svađe i zađevice između jednih i drugih: u napisima, ličnom razgovoru i itd…, a u slučajevima demonstracija, revolucija i ratova, jedni druge bez prigovora pomagati, naročito uništavanjem svega što je srpsko i pravoslavno, kao što je istaknuto u tačci dva ovog sporazuma.

CILj

Jugoslovenska komunistička stranka kojoj je Zakon o zaštiti države od 1922. god. onemogućena akcija slobodnog kretanja i rada s jedne, i vođstvo hrvatskog oslobodilačkog pokreta s druge strane, primaju na sebe zajednički i sporazumno dužnost zajedničke borbe i međusobnog pomaganja u svakom slučaju potrebe do postignutog cilja: raspadanja jugoslovenske države i uništavanja svega što je srpsko i pravoslavno.

Sremska Mitrovica, juni-lipanj 1935.godine

Za komunističku stranku Moša Pijade, s.r.

Za ustaški oslobod. hrv. pokret, dr. Mile Budak, s.r.

Stvaranjem novih nacija (crnogorske, makedonske i muslimanske) od 1945. do 1971. tako što je usitnjavan i kasapljen srpski etnički korpus, a sama Srbija isparcelisana na tri dela, i to dve autonomne pokrajine – Vojvodinu i Kosmet – sa svim odlikama državnosti i suvereniteta, i na tzv. Srbiju bez pokrajina koja je sasvim razvlašćena, počeo je raspad Jugoslavije i „lomljenje kičme“ srpskom državotvornom narodu. Uvođenje novog konfederalnog ustava SFRJ 1974. godine, dodatno je razvlastilo jugoslovensku federaciju u korist novih srbožderskih secesionističkih „naroda i narodnosti“.

Cilj sporazuma i saradnje komunističkih i ustaških srboždera bio je raspad i potpuna likvidacija Jugoslavije, što je uz pomoć faši–nacističkih snaga iz inostransta temeljno i uspešno ostvareno 90-tih godina 20. veka.