Desetog septembra 1995. godine počeo je egzodus srpskog stanovništva iz Vozuće, doline Krivaje i južnih dijelova Ozrena, u jednom od najtežih stradanja srpskog naroda tokom rata u BiH.
Tokom akcije tzv. Armije BiH i odreda „El mudžahid“, od 10. do 24. septembra 1995. godine, iz doline rijeke Krivaje protjerano je 1.920 srpskih porodica. Stradalo je 459 boraca i civila, dok se za 129 nestalih i danas traga.
Oni koji su preživjeli morali su da napuste svoja ognjišta i krenu putem kojim su pokušavali da spasu goli život. I danas se, pješačenjem „Stazom egzodusa“, čuva sjećanje na kolone prognanih i sve one koji se nikada nisu vratili svojim kućama.
Posebno teško svjedočanstvo o stradanju ostaje masovna grobnica kod crkve u Stogu, gdje su pronađena tijela 21 žrtve, od kojih je, prema svjedočenju učesnika obilježavanja, 17 bilo obezglavljeno.
Za porodice nestalih, međutim, 10. septembar nije samo datum u kalendaru. To je dan koji i danas vraća uspomene na domove koji su ostali prazni, na najmilije koji se nikada nisu vratili i na godine provedene u traganju za njihovim grobovima.
Sjećanje na Vozuću zato nije samo pogled u prošlost. Ono je obaveza da se imena stradalih ne zaborave, da se o njihovoj sudbini govori i da zločini nad srpskim narodom ne ostanu van istorijskog pamćenja.
