ZBOG VUČIĆEVE ANTISRPSKE I ANTIDRŽAVNE POLITIKE SRBI SU POSTALI STRANCI NA SVETOJ KOSOVSKO – METOHIJSKOJ ZEMLjI

„Kosovo i Metohija su sastavni deo života svakog pravoslavnog Srbina, kao što je svaki Srbin neraskidivo vezan za Kosovo i Metohiju. To nije samo teritorija. To je pitanje našeg duhovnog bića.“ (Sveti patrijarh Pavle)

„Aleksandar Vučić je tempirna bomba podmetnuta pod Srbiju!“ (Ukazanje Svetoga Save mojoj supruzi Dragici)

„…On (Aleksandar Vučić)…nedugo po Šešeljevom odlasku u Hag definitivno je „pristao na saradnju“…Potpuno je proučen… Znaju sve rupe u njegovoj biografiji, anomalije u strukturi ličnosti, seksualne i druge sklonosti, jake i slabe tačke… Onim na šta se obavezao, on je Kosovo već predao (još 2005.godine)…“ (Branislav Matić, 1965, pjesnik i novinar; „Nacija online“, 28.avgust 2017.)

„…Za Srbiju je članstvo u EU strateško opredeljenje i prioritet spoljne politike i to se neće menjati…“ (Borba.me, 15.oktobar 2025.)
„Vučićeva molba za Macuta i Brnabić: ispunite sve što EU traži i ono što vam izgleda ponižavajuće.“ (Gledaj.rs, 9.oktobar 2025.)
(Aleksandar Vučić)

Dana 15.marta 2026.godine, počinje da se primjenjuje Zakon o strancima lažne države „Republika e Kosovës“ (u daljem tekstu: RK). Zahvaljujući Aleksandru Vučiću i njegovom režimu, Srbi sa Kosova i Metohije stavljeni su pred izbor: ili da postanu državljani RK ili da budu proglašeni strancima. Znači, Srbi koji žive na Kosovu i Metohiji, ili su vlasnici kuća i stanova na Kosmetu moraju da se integrišu u „kosovarske“ institucije i da posjeduju njihova lična dokumenta, ili će biti proglašeni strancima i protjerani sa svoje višemilenijumske zemlje.
Od 15.marta oni će moći da žive na KiM, putuju, koriste motorna vozila samo ako posjeduju ličnu kartu, putnu ispravu, vozačku dozvolu, saobraćajnu dozvolu…
Srbi, kao strani državljani, moći će da borave na KiM samo ako: poštuju zakone RK; imaju dovoljno sredstava za izdržavanje; nemaju zabranu ulaska i boravka; i ne predstavljaju prijetnju po bezbjednost, javni red i javno zdravstvo. Ispunjavanje uslova će zavisti od tumačenja policije, a oni će prema Srbima, više je nego jasno, biti restriktivni. U slučaju dobijanja dozvole za privremeni boravak, neophodna je dozvola za rad.
Odredbe Zakona o strancima će posebno pogoditi Srbe koji nemaju „kosovarska“ dokumenta, ali i one koji ih imaju, a koji su zaposleni u, jedino preostalim, srpskim institucijama na KiM (u oblasti zdravstva i obrazovanja). Cilj vlasti RK je njihovo potpuno gašenje. Znači, u nevolji će se naći, kako studenti koji studiraju na Univerzitetu u Prištini, sa sjedištem u Kosovskoj Mitrovici, tako i srpsko zdravstveno osoblje.
Za Srbe bez „kosovarskih“ ličnih karata, a koji ne budu pribavili propisane dozvole boravka, posledice će biti izricanje novčane kazne i protjerivanje ili zabrana ulaska na teritoriju RK. Drugim riječima, Srbi sa KiM nalaze se pred novim progonom odnosno etničkim čišćenjem.
Navedeno postupanje „kosovarskih“ vlasti predstavlja sprovođenje sporazuma između Srbije i RK, od 2013. do 2023.godine, koje je prihvatio Aleksandar Vučić i njegov režim.
Tačka 7 Prvog briselskog sporazuma iz 2013.godine glasi:
„Na Kosovu će postojati jedna policija pod nazivom Kosovska policija. Sve policijske jedinice na sjeveru Kosova biće integrisane u okvir Kosovske policije…“
Takođe, u Sporazumu o putu ka normalizaciji odnosa između Kosova i Srbije (Drugi briselski sporazum), od 27.februara 2023.godine (koji je, po svojoj pravnoj prirodi, sporazum između dvije nezavisne države), predviđeno je:
„Strane će međusobno razvijati normalne dobrosusjedske odnose na osnovu jednakih prava. Obje strane će međusobno priznati svoja dokumenta i nacionalne simbole, uključujući pasoše, diplome, registarske tablice i carinske pečate“ (član 1)
„Obje strane će se rukovoditi ciljevima i principima postavljenim u Povelji UN, posebno onih o suverenoj jednakosti svih država, poštovanju njihove nezavisnosti, autonomije i teritorijalnog integriteta, pravu na samoopredjeljenje, zaštiti ljudskih prava i nediskriminaciji.“
„…Srbija se neće protiviti članstvu Kosova u bilo kojoj međunarodnoj organizaciji.“ (Član 4)
„…obje strane će…nastaviti proces dijaloga koji vodi ka EU, koji bi trebalo da dovede do pravno obavezujućeg sporazuma o sveobuhvatnoj normalizaciji njihovih odnosa…“ (Član 6)
U njegovom Aneksu (Mapa puta – Ohridski sporazum), od 19.marta 2023.godine, navedeno je:
„Kosovo i Srbija u potpunosti se obavezuju da će poštovati sve članove Sporazuma i ovog Aneksa i sprovesti sve svoje obaveze koje proizilaze iz Sporazuma i ovog Aneksa ekspeditivno i u dobroj vjeri.“
Na osnovu navedenih sporazuma, koje je, ponavljam, prihvatio Vučić i njegova vlast, na Kosovu i Metohiji, ukinute su srpske finansijske institucije, policija, sudstvo, civilna zaštita, dinar kao sredstvo plaćanja, poštanski saobraćaj, uvedene su kosovarske tablice, mijenjaju se nazivi ulica na njegovom sjeveru…Prestala je srpska kontrola nad kosovskom energetskom infrastrukturom. Formiranje Zajednice srpskih opština (SPO) ostalo je mrtvo slovo na papiru.
Srbi na, daj Bože privremeno, okupiranom Kosovu i Metohiji izloženi su dugovremenom i neprekidnom nasilju vlasti lažne države RK, uz sponzorstvo SAD, EU i NATO pakta, u cilju njihovog zastrašivanja i izgona, te stvaranja etnički čiste teritorije i ujedinjenja sa državom Albanijom. Stalno se pokreću montirani postupci za nepostojeće ratne zločine. Za vrijeme vladavine Vučića više od 40.000 Srba napustilo je KiM.
SAD, V. Britanija, Njemačka i NATO pakt su, drastično kršeći Rezoluciju 1244 Savjeta bezbjednosti UN, formirali „Vojsku Kosova“, koju finansiraju i obučavaju.
Pristajanjem na partnerski odnos sa RK, u pregovaračkom procesu uz „posredništvo“ EU, Vučićeva vlast je priznala RK, ustavno dio teritorije Srbije, suvereni subjekat međunarodnog prava i da, u tom svojstvu, može stupati u međunarodne odnose i sklapati međunarodne sporazume i ugovore?!
Vučićeve vlasti ucjenjuju Srbe da učestvuju na neustavnim izborima pod okriljem albanskih separatističkih vlasti U „vladi“ lažne države RK , gotovo deceniju, predstavnici Vučićeve „Srpske liste“ su bili ministri?! A čak je i Igor Simić (član Predsjedništva „Srpske liste“), septembra 2024.godine, izjavio da „Srbi u pokrajini žive u situaciji sličnoj aparthejdu“?!
RK „potpisala je tokom protekle decenije, do današnjeg dana, čak 33…sporazuma međudržavnog karaktera sa Republikom Srbijom, od kojih je većinu potpisao režim Aleksandra Vučića, a ono što su potpisivali pre njega, on je lično sprovodio u delo, bolje i efikasnije od bilo kog deklarisanog neprijatelja ove države…svaka vlada SAD (vidi)…Vučićev režim kao „poželjnog kolaboracionistu“…“ (Nikola Vlahović, novinar; „Srbin info“, 6.mart 2023.)
Zahvaljujući i Vučićevoj vlasti, Srbija je dugovremeno i planski, ekonomski (privredno) dovođena u potpunu kolonijalnu zavisnost od EU, da bi mu to bio argument da evropski put nema alternativu! Društveno bogatstvo se ilegalnim kanalima preliva u korist stranaca i osoba iz bliskog Vučićevog okruženja. Sve banke u Srbiji, osim Poštanske štedionice su u stranom vlasništvu!
Kako izgleda hronologija Vučićeve izdaje Kosova i Metohije?
U prethodnom periodu dužem od decenije uzalud sam prenosio ukazanja (mojoj supruzi Dragici) naših Srpsko-Ruskih Svetitelja, slava Im i hvala, kao i činjenično utemeljene stavove da su zapadni satanistički megakapitalisti – vladari iz sjenke (Veliki Brat) doveli (preciznije, instalirali) Aleksandra Vučića, sa osnovnim zadatkom da se Srbija samoamputira, odnosno da njene vlasti, postepeno i perfidno, priznaju lažnu državu RK, te da takvu Srbiju uvedu u Evropsku uniju i NATO pakt!
Ovo potvrđuje i „dosledna“ i neprekidna Vučićeva samoubilačka, antisrpska i antiruska spoljna politika, od njegovog programiranog dovođenja na vlast 2012.godine do dana današnjeg. On ima zadatak i da Srbiju, postepeno i obmanjivački, okreće protiv Rusije, te da je usmjerava na euronatovski put, uz naglašeni lažni patriotizam, te obmanjivanje i anesteziranje srpske javnosti.
Zato je Vučić nepokolebljiv na evropskom putu „bez alternative“, što ima za posledicu odricanje od svete zemlje Kosova i Metohije. Jer, Srbija može postati članica EU samo ako njene vlasti pristanu na državnu dezintegraciju. Pristupanje Srbije EU i anglo-natoizmu podrazumijeva i odricanje od pravoslavlja, a time i od tradicionalnih moralnih i porodičnih vrijednosti.
Vučićeva vlast omogućava i da lažna država RK nesmetano funkcioniše u punom državnom kapacitetu.
U toku je, ako se Vučićeva vlast izborno ne smijeni, finale realizacije zapadnog plana za „konačno rešenje srpskog pitanja na Balkanu“. Da još jednom ponovim, njegovi glavni ciljevi su:
1)Odvajanje središnje srpske zemlje – Kosova i Metohije od Srbije, koje bi se „krunisalo“ zvaničnim priznanjem RK i daljim rasparčavanjem Srbije.
2) Ukidanje Republike Srpske.
3) Pretvaranje Srpske pravoslavne crkve (SPC) u „Crkvu Srbije“.
4) Uvođenje sankcija Ruskoj Federaciji (RF) i prekid političkih, ekonomskih, vojnih i kulturno – duhovnih veza Srbije i te države.
5) Razaranje kolektivnog duha i tradicionalnog morala srpskog naroda, prije svega, javnim propagiranjem nasilja i LGBT+ „vrijednosti“ među djecom i omladinom.
Legitimitet ovom planu daje neprestana, dugogodišnja, manje ili više prikrivena, podrška Vučića i njegove vlasti. Srbija je postala velika „Farma“, a srpska stvarnost – rijaliti!
Priznavanje nezavisnosti RK bila bi samo prva faza u stvaranju tzv. velike („prirodne“) Albanije.
Međunarodni položaj Srbije, kao stožerne srpske države, jeste zakonita i logična posledica presudnog, javnog i tajnog, djelovanja političkog prevrtača, marionete Zapada i „podrivača Rusije“ (Sveti Sava) Aleksandra Vučića, sa pogubnim posledicama po Srbiju i srpski narod u cjelini.
Očito je da Vučić svoje lične interese (opstanak na vlasti po svaku cijenu i zaštitu kriminalnog porodičnog, kumovskog i prijateljskog biznisa) stavlja iznad državnih i nacionalnih interesa Srbije i srpskog naroda! Zato ne treba zanemarivati veliki ucjenjivački kapacitet Zapada, prije svega SAD, prema njemu zbog kriminala u koji je uključen i on i osobe iz njegovog bliskog okruženja. Znači, Vučićeva vezanost za otmičare KiM (preko 12 odsto teritorije Srbije) je, ne samo politička i interesna, već i lično – bezbjednosna!
Cilj njegove politike je bio i jeste i da se kod Srba izazove osjećaj pomirenja sa gubitkom KiM, te osjećaj uzaludnosti otpora planovima Zapada za trajno otimanje ove srpske pokrajine.
„EU bez alternative“ je put ka dezintegraciji Srbije, koja može ostati cjelovita jedino uz poštovanje Rezolucije 1244 SB UN, čiji su jedini garanti Rusija i Kina. Zapadni, odnosno NATO bezbjednosni koncept na „zapadnom Balkanu“ podrazumijeva integraciju u taj pakt „velike Albanije“, unitarne Bih i Srbije bez KiM, te da se Balkan politički, vojno – bezbjednosno i ekonomski integriše u cjelovitu neoliberalnu zapadnu koloniju.
Od tzv. prvog Briselskog sporazuma, iz 2013.godine, pa preko „Pregovaračkog okvira“ radi pristupanja Srbije EU iz 2014.godine, te Vašingtonskog sporazuma iz 2020. godine, Drugog briselskog i Ohridskog sporazuma iz 2023.godine, Vučićeva vlast je samo razdržavljivala Srbiju na prostoru Kosova i Metohije.
Pregovarački okvir sa EU ustanovljen je sa ciljem da dovede do potpisivanja sveobuhvatnog međudržavnog sporazuma između Srbije i RK, nakon čega bi obje (nezavisne) države bile primljene u EU. Već na početku pregovaračkog procesa sa EU bilo je jasno da Srbija može postati članica EU samo bez Kosova i Metohije. Drugim riječima, da bi postala članica EU, Srbija mora prethodno priznati nezavisnost RK. Priznanje te „države“ i potpuna normalizacija odnosa sa njom je ključna obaveza Srbije u procesu evroitegracija!
Drugim briselskim i Ohridskim sporazumom, koji se zasnivaju na tzv. Šolc – Makronovom planu, a koje je Vučić prihvatio, predviđeno je postepeno priznavanje državnosti RK, sve do „formalnog sporazuma o međusobnom priznanju kao preduslovu za njihovo članstvo u EU“. Nadalje, po tom planu „Srbija neće biti spremna za ulazak u EU bez normalizacije političkih, pravnih i diplomatskih odnosa sa Kosovom…“ Znači, Srbija, uz „posredništvo“ EU, mora prihvatiti drugu albansku tvorevinu na Balkanu kao posebnu državnopravnu realnost.
Već su 22, od ukupno 27 država članica EU priznale RK. Vlasti tih zemalja postojano naglašavaju da su odluke o priznanju trajne i nepromjenljive. Tako je, na primjer, Gvido Vestervele, njemački šef diplomatije, 27.avgusta 2010.godine, kazao da je „nezavisnost Kosova realnost i da je geografska mapa jugoistočne Evrope trajno promijenjena“. Takođe, devet najvećih i najuticajnijih članica EU neposredno je učestvovalo u zločinačkoj i monstruoznoj NATO agresiji na SRJ.. EU = NATO, koji je nakon agresije na SRJ okupirao preko 12 odsto teritorije Srbije i tamo samovlasno izgradio, čak, i vojnu bazu „Bondsteel“ („Čelična veza“).
„Posredništvo“ EU bilo je i jeste sistemski i neprekidni pritisak da vlasti Srbije pristanu na odricanje od KiM, uz stalno Vučićevo popuštanje radi „evropskog puta Srbije koji nema alternativu“?! Jednom riječju, EU nije objektivan i neutralan posrednik, već sponzor albanske državolike tvorevine na prostoru Kosova i Metohije.
Dana 22.juna 2021.godine Vučić je govorio poslanicima Narodne skupštine o situaciji na Kosovu i Metohiji. Tada je, između ostalog, rekao:
„…neću da…potpišem priznanje, to će učiniti neko posle mene (?!)… kada se busamo u grudi, treba da mislimo o posledicama…treba da sačuvamo dobre odnose sa Zapadom…nije vreme za prevelika očekivanja ili očekivanja koja nisu u skladu sa realnošću koja nas okružuje…ne treba (nam) zamrznuti konflikt na Kosovu i Metohiji, jer ako ne dođe do kompromisnog rešenja ćemo doći u situaciju da neko odmrzne taj konflikt…“
Odakle je Vučić znao da će neko poslije njega potpisati priznanje RK, ako mu, zajedno sa zapadnim nalogodavcima, postojano, ne priprema teren za to priznanje?!
Prilikom obraćanja javnosti, 6.maja 2022.godine, potvrdio je da je većina građana protiv pristupanja Srbije EU i konstatovao da „suočeni smo sa neprimerenim pritiscima…(i) licemerjem zapadnog sveta“, te da „Srbija će biti pod velikim pritiskom Zapada da prizna Kosovo, i to postaje nesnosno“. Ali, i pored toga, kazao je da je „poruka svima da će Srbija biti snažnije na evropskom putu?!“
Vlasti Srbije su, 6. decembra 2022.godine, prihvatile, antisrpsku i antirusku, „Deklaraciju iz Tirane: Samit EU – Zapadni Balkan“. U njoj se partneri iz regiona pozivaju na napredak „ka potpunom usklađivanju sa zajedničkom spoljnom i bezbjednosnom politikom EU te da „Zajednički nastup sa EU je jasan znak strateške orijentacije partnera…“ Naglašeno je i da „…od obje strane (Beograda i Prištine) očekujemo konkretan napredak kao sveobuhvatnom i legalno obavezujućem sporazumu o normalizaciji njihovih odnosa…“
Vučić je, u novembru 2023.godine, na sastanku sa specijalnim izaslanikom EU za „zapadni Balkan“ Miroslavom Lajčakom istakao „da je Srbija spremna na dijalog za poštovanje svega potpisanog i dogovorenog“.
Dana 13.septembra 2024.godine, Vučić se obratio javnosti povodom katastrofalne situacije za Srbe na KiM. Najavio je, između ostalog, sledeće:
-„…Srbija će proglasiti Kosovo i Metohiju područjem posebne socijalne zaštite…čime će biti zagarantovano pravo na finansijsku podršku za nezaposlene…Tik uz administrativnu liniju u naseljenim mestima Rudnica i Ribarići, biće otvorena Pisarnica, na kojoj će Srbi sa severa Kosova i Metohije imati pristup ostvarivanju svojih prava iz domena socijalne zaštite i posredstvom koje će pružati vitalne javne i administrativne usluge građanima…“
– (Biće) uspostavljeno posebno Tužilaštvo za procesuiranje krivičnih dela protiv građana Srbije na prostoru Kosova i Metohije…“
– (Biće donesene) „Odluke o nelegalnosti svih organa i institucija obrazovanih na teritoriji Kosova i Metohije nakon nelegalno proglašene nezavisnosti i nepostojanju njihovih akata koji su doneti ili će tek biti doneti…“
Šta je od ovoga urađeno? Ništa!
Vučićevu nepokolebljivost na evropskom putu „bez alternative“, te za odricanje od Kosova i Metohije potvrđuje i njegovo prihvatanje Deklaracije Samita EU – zapadni Balkan, koji je održan u Briselu, 18.decembra 2024.godine (uz prisustvo i Vjose Osmani, „predsjednicom“ RK, kao ravnopravnim i punopravnim učesnikom i potpisnikom).
I ovim političkim aktom se „zapadni Balkan“, sa nezavisnom RK, zaokružuje u političku, ekonomsku, odbrambeno – bezbjednosnu i medijsko – propagandnu koloniju EU (i time i SAD i NATO pakta), a Rusija se, bez zazora, tretira kao najveći neprijatelj. U takvoj koloniji dvije albanske države bi se ubrzo ujedinile, a Republika Srpska bila bi ukinuta.
Naredbodavnim tonom navedeno je i da „Moraju se sprovesti sporazumi postignuti u okviru dijaloga Beograda i Prištine koji se vodi uz posredovanje EU, posebno Sporazum o putu ka normalizaciji i njegov aneks iz 2023.godine, koji su, „kao obavezujući i nepromjenljivi, postali dio poglavlja 35 Pregovaračkog okvira o pristupanju Srbije EU“.
Ono što Vučić misli izrekao je Nemanja Šarović (ministar za evropske integracije), 25.jula 2025.godine:
„Srbija je spremna da u sporu sa Kosovom pristane na veoma velike kompromise i želi da u potpunosti normalizuje odnose sa Prištinom., a veruje i u sposobnosti Evropske unije da nađe praktična i kreativna rešenja…Srbija (je) spremna da u potpunosti učestvuje u sankcijama (Rusiji) kada članstvo u EU bude na vidiku, dakle, nekoliko meseci pre ulaska u EU.“
Da su to Vučićeve misli dokazuje činjenica da Šarović, zbog ove izjave, nije pretrpio nikakve političke (kadrovske) posledice.
Evropski parlament je 20. oktobra 2025.godine, usvojio „Rezoluciju o polarizaciji i povećanoj represiji u Srbiji, godinu dana nakon tragedije u Novom Sadu“. U njoj je, između ostalog, navedeno da pregovori o pristupanju EU sa Srbijom mogu napredovati samo na osnovu pune usklađenosti sa zajedničkom spoljnom i bezbjednosnom politikom EU i uvođenja sankcija protiv Rusije.
Rezolucija predstavlja vid ultimatuma Vučiću da uvede restriktivne mjere prema Rusiji, uz prijetnju uvođenja sankcija osobama iz njegovog bliskog okruženja. Takođe, sadržaj Deklaracije potvrđuje da patriotsko zalaganje za srpske državne i nacionalne interese nema podršku EU.
Da pokaže da je i dalje, nepokolebljivo, na evropskom putu, Vlada Republike Srbije je, 27.januara 2026.godine, donijela odluku o osnivanju Operativnog tima za proces pristupanja Srbije EU, u čiji sastav su ušli ministri i drugi visoki državni funkcioneri.
I pored navedenog, Vučić, iako marioneta Zapada i neprijatelj Rusije, još uvijek uživa podršku ruskog državnog rukovodstva i poglavarstva Srpske pravoslavne crkve?!
Šta su rešenja?
1.Izborna promjena nelegitimne Vučićeve vlasti patriotsko – demokratskom vlašću, koja bi i zvaničnoj Rusiji i arhijerejima Srpske pravoslavne crkve pokazala da Vučić ima alternativu.
Vučićeva vlast je nelegitimna jer ne vrši vlast u opštem interesu, već radi ostvarivanja, kriminalnim putem, njegovog privatnog interesa, kao i u korist njegove rodbine, kumova, prijatelja i najvećih poslušnika.
Od kada je postao predsjednik države Srbije, 2017.godine, Vučić, nedostojnim, svađalačkim ponašanjem, dijeli srpski narod i postojano i nepokolebljivo, uzurpira nadležnosti Vlade. Time svoju ceremonijalnu funkciju neustavno proširuje i na utvrđivanje i vođenje unutrašnje i spoljne politike. Drugim riječima, Vučić je izvršio ustavni puč (udar) u cilju preraspodjele vlasti u svoju korist unutar postojećeg ustavnog sistema. Po Ustavu, predsjednik Republike nije nosilac vlasti: ni zakonodavne (Narodna skupština), ni izvršne (Vlada), ni (nezavisne) sudske. On samo izražava jedinstvo Republike Srbije i to je reprezentativna i ceremonijalna funkcija.
Međutim, postoji duboki nesklad između Vučićevih ustavnih ovlašćenja i njegove stvarne moći – neprikosnovenog gospodara zarobljene države Srbije. Drugim riječima, Vučić je predsjednik, zakonodavac, premijer, ministar, vrhovni sudija, prvosveštenik i monopolista na istinu!
Na sjednici Vlade od 25.januara 2026.godine, Vučić je „trenirao za povratak na mjesto premijera“ i, neustavno i nezakonito, postrojavao ministre.

Opisanim postupanjem, aktuelni predsjednik Srbije povrijedio je više odredbi Ustava koje se odnose na princip vladavine prava, nadležnosti Narodne skupštine, Vlade, sudstva, tužilaštva, slobodu medija…Ovo su razlozi za prestanak njegovog mandata razrešenjem, ali Ustavom propisani postupak, nažalost, nije moguće sprovesti preko Narodne skupštine.
Promjena Vučićevog režima je spasonosna za Srbiju i vaskoliki srpski narod. Međutim, bilo bi pogubno da na vlast dođe nova euronatovska garnitura.
2. Vučić, kao premijer i predsjednik, zbog svoje antisrpske i antidržavne politike ( i ne samo on), ispunjava sve uslove da bude osuđen za krivična djela koja suštinski predstavljaju veleizdaju!
Više javno tužilaštvo u Beogradu ovlašćeno je i dužno da pokrene krivični postupak protiv Vučića i drugih „državnika“ Srbije zbog najmanje dva, teška krivična djela i to: „Priznavanje kapitulacije ili okupacije“ (član 306 KZ) i „Ugrožavanje teritorijalne cjeline“ (član 307 KZ).
Kao „poželjni kolaboracionisti“, dugovremenim protivustavnim i protivzakonitim radnjama, oni su priznali kapitulaciju pred NATO agresorima na SRJ i legitimisali ciljeve agresije, te priznali lažnu državu „Republika e Kosovës“ koja je rezultat okupacije Kosova i Metohije. Takođe, uzurpacijom vlasti i zloupotrebom ovlašćenja, dugovremeno doprinose otcjepljenju teritorije KiM od Srbije i pripajanje te teritorije državi Albaniji, odnosno stvaranju „Velike Albanije“.
3. Vlasti Srbije, ni pod kakvim uslovima, ne smiju, ni izričito ni prećutno, priznavati nezavisnost lažne države RK. Pitanje okupiranog Kosova i Metohije treba da (do konačne ruske pobjede u Ukrajini i nad Zapadom), ostane u stanju zamrznutog konflikta u pogledu svega onoga što bi se međunarodnopravno moglo tumačiti kao priznanje druge albanske države na Balkanu. To bi samo dovelo da daljeg rasparčavanja Srbije i nestanka Republike Srpske.
4. Otkazivanje učešća vlasti Srbije u „pregovorima“ uz „posredništvo“ EU, uz odlučan stav da su razgovori u vezi kosmetskog problema mogući samo pod okriljem Savjeta bezbjednosti UN.
5. Bliska koordinacija vlasti Srbije i Rusije, posebno na planu spoljne politike, te radi formiranja ekonomskog i vojnog saveza sa tom državom. Geopolitičke okolnosti se mijenjaju u korist Rusije, koja će biti presudan faktor i ostvarivanja interesa srpskog naroda na Balkanu. Srbija može ostati cjelovita samo u političkom, ekonomskom i vojnom savezu sa Rusijom, kao (uz Kinu) garanta važenja i nepromjenljivosti Rezolucije 1244 SB UN.
6. Donošenje odluke Narodne skupštine Srbije o proglašenju (ratne ili vojne) okupacije Kosova i Metohije, te o proglašenju neustavnim i nezakonitim procesa razdržavljenja Srbije na središnjem dijelu svoje teritorije i preduslov za (kada dođe vrijeme) reintegraciju KiM u njen ustavni sistem. To bi bio i pokazatelj da se Srbija ne odriče suvereniteta nad KiM.
7.Srbija ne treba da pristupa integrativnim inicijativama na „Zapadnom Balkanu“, niti drugim regionalnim integralističkim inicijativama koje uključuju Albaniju i RK, jer nijesu u interesu Srbije i srpskoga naroda. Ovo zato što olakšavaju funkcionisanje lažne druge albanske države na KiM i realizaciju velikoalbanskog državnog projekta. Srbija mora otežavati, a ne olakšavati funkcionisanje RK i u tom cilju neophodno je uvoditi, gdje kod je to moguće, i recipročne adminstrativne i ekonomske mjere.
8. Stvaranje preduslova za privremeni smještaj Srba sa KiM na prostoru centralne Srbije i Vojvodine, jer će to usled njihovog predstojećeg progona biti neophodno.
Odbrana svete srpske zemlje Kosova i Metohije u sastavu Srbije (preko Rusije i Kine u Savjetu bezbjednosti UN, a ne uz posredništvo EU) i neprocjenjivog bogatstva na njemu, vrijedna je, čak, i privremenog odricanja građana Srbije (zbog realno mogućih sankcija EU prema Srbiji i, posledično, pada BDP-a i životnog standarda građana).
Legitimni i legalni, patriotski studentski protesti bude nadu, što dokazuje i Program studentske izborne liste, koji u poglavlju „Nacionalni interes“, patriotski definiše da „međunarodni položaj (Srbije) mora biti podređen interesima države i građana. Ključne vrednosti na kojima će se buduća spoljna politika temeljiti su očuvanje suvereniteta i teritorijalnog integriteta“.
Takođe, u saopštenju Plenuma studenata Filozofskog fakulteta u Beogradu (Srbin info, 23.oktobar 2025.) navodi se:
„…Ne smemo zaboraviti da za trenutnu političku krizu u Srbiji, zbog svoje višegodišnje podrške režimu veliki deo krivice snosi upravo Evropska unija. Imajući to u vidu, svaki pokušaj povezivanja studenata sa Evropskom unijom za posledicu ima isključivo stvaranje razdora i slabljenje našeg pokreta, a posledično jačanje pozicija autokratskog režima Aleksandra Vučića.“ ,
Međutim, studentski protesti, sami po sebi, ne mogu dovesti do pada Vučićevog izdajničkog i kriminalnog režima. Formiranje patriotsko – demokratske vlasti je nužno i spasonosno. Podsjetimo se da je i Borislav Pekić govorio i pisao: „Nacija i demokratija da, nacija ili demokratija ne“.
U tom cilju, neophodno je formiranje jedinstvenog patriotskog političkog subjekta koji bi činile političke partije, organizacije, udruženja, studenti i patriotski intelektualci, osvjedočene patriote i principijelni kritičari Vučićeve vlasti, koji se zalažu za ostanak KiM u sastavu Srbije, te za nacionalne, kulturne, prosvetne i antiautošovinističke vrijednosti i zaštitu ustavnih ljudskih i kolektivnih prava i sloboda. Da bi uspjeli u svojoj patriotskoj misiji, neophodna im je (politička i finansijska) podrška zvanične Rusije.
Vučić je (uz Mila Đukanovića) najveći izdajnik u srpskoj istoriji!
Srbija nikad neće biti primljena u EU! I nakon odricanja od Kosova i Metohije, sponzori RK samo bi nastavili njeno dalje rasparčavanje!
S vjerom u Boga, srpsko – ruske Svetitelje i Svetu Rusiju!

autor:Milan Gajović, Podgorica 30.januar 2026.godine