Nema više „dva oka u glavi“

1
289

Crna Gora je, za razliku od nekih drugih jugoslovenskih republika u novu državu, posle I svetskog rata ušla kao već postojeća država i nije sporno, da je, kao takva imala pravo da, nakon raspada Jugoslavije,  iz te zajedničke države i istupi, ako je to volja stanovništva. Otkuda onda nesuglasice između Srba i Crnogoraca kad joj Srbija to pravo nije ni osporavala pa je poslednja zajednička država, Srbija i Crna Gora, 2006. godine je prestala da postoji bez većih trzavica.

Sporno je ono što je usledilo posle osamostavljivanja Crne Gore.

Niko nije očekivao da će i Crna Gora kao sve bivše republike svoju državnost graditi na antisrpskoj histeriji. Ispočetka su preterane izjave crnogorskih političara protiv Srbije i “opasnosti” koja im preti od srpskog “hegemonizma” još i mogle da se pravdaju unutrašnjim političkim razlozima mada je bilo čudno i uvredljivo da je Crna Gora odmah odredila Srbiju kao spoljnog neprijatelja koji će služiti za homogenizaciju stanovništva i ispiranje mozgova. Jer zna se, pogodan neprijatelj, kako unutrašnji tako i spoljašnji, je neophodan svakom nedemokratskom režimu.

Kad su Crnogorci svoj jezik proglasili posebnim i različitim od srpskog, kod većine običnih građana u Srbiji je to služilo za podsmeh i viceve. Njegoš je, preko noći, od nacionalnog idola postao sumnjivo lice i persona non grata u školskoj lektiri.

Kada je osnovana Crnogorska pravoslavna crkva i počela propaganda protiv Srpske pravoslavne crkve pod patronatnom države, iščuđavali smo se dokle može da ide ljudska nemoralnost. Srbi su shvatili da je đavo odneo šalu i da Crnogorci i Srbi nisu više “dva oka u glavi”. Najnoviji projekat crnogorske vlasti je oduzimanje imovine Srpskoj pravoslavnoj crkvi. I u tome će, verovatno uspeti jer kome Srbija može da se žali? I, uostalom,  ko će joj pomoći?

Crna Gora je među prvima na Balkanu, priznala nezavisno Kosovo i to je protumačeno kao nož u leđa dojučerašnjoj “braći”. Pravdajući sve poteze željom za što bržem priključenju Evropskoj Uniji, Crna Gora je pristupila NATO paktu, uvela sankcije Rusiji, oberučke podržavala i podržava  sve kritike na račun Srbije, čirilica se proterujue, akademiku Matiji Bećkoviću je zabranjen ulazak u zemlju…

Treba reći da u Crnoj Gori postoje oni koji se izjašnjavaju kao Srbi i koji su žestoko protiv svega onog što Milo Đukanović i njegovi poslušnici rade. Tvrde da razlog svih poteza nije u bržem priključenju Crne Gore Evropskoj Uniji nego nego to što Mila Đukanovića strane službe koje u stvari vode Crnu Goru, drže u šaci zbog njegovih sumnjivih poslova.

Kada je počelo da se na utakmicama na kojima, u Crnoj Gori, gostuju srpski klubovi, čuju uzvici “Ubi Srbina” svi u Srbiji  su bili u šoku. Svi su se pitali, da li je moguće da je do toga došlo? Objašnjenja da je to “mala grupica navijača-huligana” i da to nije stav većine,  nisu baš zvučala ubedljivo.

Da li svemu tome ima kraja? Šta je sledeće? Ne daj Bože nekog rata, jasno je da bi Crna Gora spremno stala na stranu neprijatelja Srbije.

Goca Savković

1 KOMENTAR

POSTAVI ODGOVOR

Unesite Vaš komentar
Molimo unesite vaše ime