Zločini komunista – Strealjao rođenog sina zbog partije

1
131

Od mnogih tužnih slučajeva tokom Drugog Svetskog rata kada su ne tako retko beležene mnoge tragične situacije, izdvaja se jedan koji nikoga ne može ostaviti ravnodušnim. To je slučaj kada je otac komunista ubio svog sina jedinca zbog komunističke partijske ideologije.

Radi se o Petku Tanoviću, abadžiji iz Požege, bio je stari Vukovarac i komunista, imao je ženu Milicu, sina Radojicu, đaka pred završetkom velike mature, jednog od najboljih sportista regiona. Branio je za požešku “Gloriju“, a da nije bilo rata prešao bi u BASK. Imao je i ćerku Julu, koja je bila učenica Učiteljske škole u Užicu, a sada kao penzioner živi u Šapcu ili okolini.

Petko je bio poverljiva ličnost. Zajedno sa po zlu čuvenim Slobodanom Penezićem Krcunom, Vidanom Mićićem, Borovićem i Vukolom Dabićem, iz sela Mušvete kod Čajetine doveo je Živojina Pavlovića, španskog borca, člana KP Francuske i KPJ, pred Josipa Broza, tokom “Užičke republike“ 1941. godine. Broz mu je rekao: “Slušaj, Ždrebe, ne stigoh te u SSSR-u, ni u Španiji, ni u Francuskoj, stigoh te ovde u tvom rodnom kraju“. Posle toga je nastalo mučenje. Pavlović je dotučen i bačen u jamu u Krčagovu, gde su komunisti tada sahranjivali i ostale žrtve terora. U mučenju su prvačili Ranković, Đilas, Petar Stambolić, čak i Vladimir Dedijer.⁣⁣

Pošto je Petko bio ozloglašen kao ubica, porodica mu je bila pod udarom osvete, a prvenstveno sin mu Radojica. Školski drugovi su mu savetovali da se sklanja kad oni nisu tu. Kada mu je to dosadilo, potražio je preko sestre Ivka Jovanovića (ravnogorskog oficira). Sa njom je došao kod njega i tamo ostao. Bio je omiljen omladinac u omladinskoj četi. Kada su omladinci slati u školu rezervnih oficira, Ivko je zamolio majora Miloša Markovića, komandanta Požeškog korpusa, da ga uključi u spisak. Major ga je stavio pod broj jedan, iako je po azbuci bio na kraju. Omladinci su završili školu rezervnih oficira, a među prvima u rangu našao se Radojica Tanović. U to vreme postojale su dve takve škole, jedna u Istočnoj Srbiji, negde ispod Homolja, a u Zapadnoj Srbiji u Brajićima. Ovi koji su bili u Brajićima, međusobno su napravili veliko drugarstvo i međupoverenje.

Da Vas podsetimo:  EKSKLUZIVNO A ministrovom kumu za rođendan plaketa UKP-a!

⁣⁣Za kaznu što se Radojica priključio svojim drugovima, došla je odmazda oca da kazni svog sina “izdajnika“ i “narodnog“ neprijatelja zato što je postao rezervni oficir regularne vojske Kraljevine i nije prihvatio komunističku partiju. Prilikom zarobljavanja mnogih pripadnika Ravnogorskog pokreta po povratku iz Bosne, ravnogorci su i dalje bili pod oružjem. Hvatani su, pa je tako uhvaćen i Radojica Tanović. Strpani su u dvorište neke škole kraj Drine, a podatke je uzimao major Ozne za Podrinje Minić “Španac”. Davši svoje ime i prezime Radojica Tanović, major ga je pitao: “Šta ti je Petko Tanović“, Radojica je odgovorio: “Rođeni otac“.

⁣⁣Major je rekao da će proveriti da li je to istina, što je i učinio. Sve su izveli na streljanje i njega poslednjeg. Major je pitao svog kolegu Petka telefonom šta da radi sa njegovim sinom, a Petko mu je rekao:⁣⁣ “Jesi li pobio ostale u duhu Titovog cirkularnog naređenja, da sve zarobljene pripadnike Ravnogorskog pokreta, bez obzira na godine i pol treba streljati, jer će ih narod u svom mestu braniti…“⁣⁣

Kad mu je major rekao da je streljao sve zarobljene, Petko mu je rekao da strelja i njegovog sina s njima.”Streljaj ga kao i svakog drugog izdajnika”!

Čedina, sestra Dragana Kuveljić, prvoborkinja, koja je bila sekretarica kod Petka, osumnjičena da je ona predlagala da se Radojica strelja, izjavila je da ona u to nije umešana, a da je to bila odluka Petkova. Petko je ovu stvar krio od supruge i kćerke, ali su to one saznale od Španca. Kasnije je Petko ostao mentalno poremećen, noću je ustajao i išao u vašarište – igralište gde je njegov sin nekada igrao fudbal, zovući: “Sine, Radojice, jedinče moje oprosti“. Radio je to duže vreme i potom umro, ostavljajući iza sebe suprugu Milicu i kćerku Julu. Jula i danas živi kao penzionisana učiteljica u Šapcu.

Da Vas podsetimo:  Spektakl za 100 dana vlade

https://www.facebook.com/svetislav.pusonjic

1 KOMENTAR

  1. http://www.novinar.de/2009/07/26/sporazum-ustasa-i-komunista-iz-1935-godine.htmlSvesni teškoće u borbi, bez obzira na podvojenost u pоgledu na društveni poredak, vođstvo hrvatskog narodnog ustaškog pokreta i vođstvo jugoslovsnske komunističke stranke u Kraljevini Jugoslaviji,

    +++

    ovlašćeno i sporazumno sa svima prvacima legalnih i ilegalnih formacija sklapa sledeći

    SPORAZUM

    1) Vođstvo hrvatskog narodnog oslobodilačkog ustaškog pokreta s jedne strane i vođstvo komunističke stranke s drugs strane svesni su težine svoga položaja koji dolazi od zajedničkog neprijatelja, svake jugoslovenske vlade i srpskog naroda kao nosioca srpske hegemonije (nadmoćnost) i podržavaoca svakog režima koji sputava, smeta i tupi nade:

    a) kod hrvatskog naroda da će ikada doći čas oslobođenja ispod srpskog jarma,

    b) kod komunističkih masa da traže saveznike u rušenju postojećeg stanja, ma kakve poglede taj saveznik imao na poredak i formu države po postignutom uspehu.

    2) Vođstvo jugoslovenske komunističke stranke svijesne svoje uloge, priznaje da do komuniziranja Balkanskog poluostrva ne može doći dok se ne slomi kičma srpstvu i pravoslavlju, jer je poznato da su to dva faktora koja su omela prodiranju Osmanlija na Zapad i komunizma i Austrije na Istok. Sporazumni su da uništavanjem svega što je srpsko i pravoslavno utire se teren za komuniziranje Jugoslavije i Balkanskog poluostrava.

    Vođstvo hrvatskog oslobodilačkog ustaškog pokreta predoseća da bi bez promene postojećeg stanja hrvatski narod podlegao jugoslovenskoj lukavosti i srpskoj hegemoniji i nudi saradnju svima porobljenima Jugoslavije i komunističkoj stranci posebno, da ubrzaju tok događaja sredstvima i načinima prema uputima svoga vođstva.

    3) Vođstvo hrvatskog ustaškog pokreta obavezuje se da će sve štrajkaške demonstracije, manifestacije i sve razne izgrede koje izvode komunističke formacije potpomagati i u njima učestvovati. Vođstvo komuniegičke partije smatrajući hrvatski ustaški pokret jakim činiocem i pomagačem urušеnju postojećeg stanja, obećanje svaki podržak i potporu u ostvarivanju ustaških ideala.

    Vođstvo i jedne i druge strane obavezuje se da će izbegavati, sve svađe i zadevice između jednih i drugih; u napisima, ličnom razgovoru i itd…, a u slučajevima demonstracija, revolucija i ratova, jedne druge bez prigovora pomagati, naročito uništavanjem svega što je srpsko i pravoslavno, kao što je istaknuto u tačci dva ovog sporazuma.

    4) U slučaju lokalnih nesporazuma dužnost je lokalnog vođstva ustaškog pokreta i komunistrpke stranke da sve sukobe odnah likvidiraju, a svaka formacija o tome svoje starije jedinice obavjestnti. Neskladnost načelne naravi rešava vođstvo hrvatskog ustaškog pokreta i vođstvo jugoslovenske komunističke partije.

    CILJ

    Jugoslovenska komunnstička stranka kojoj je Zakon o zaštiti države od 1922. god., onemogućena akcija slobodnog kretanja i rada sa jedne, i vođstvo hrvatskog oslobodilačkog pokreta s druge strane, primaju na sebe zajednički i sporazumo DUŽNOST zajedničke borbe i međusobnog pomaganja u svakom slučaju potrebe do postignutog cilja: raspadanja jugoslovenske države i uništavanje svega što je srpsko i pravoslavno.

    Sremska Mitrovica, juni-lipanj 1935. godine

    Za komunistnčku stranku
    Moša Pijade, s.r.

    Za ustaški oslobod. hrv. pokret
    Dr. Mile Budak, s.r. advokat

    Original se nalazi: Vojno istorijski institut JNA, arhiva neprijateljskih jedinica Br. reg. 3/2; Kutija-116/1638

POSTAVI ODGOVOR

Unesite Vaš komentar
Molimo unesite vaše ime